Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/5550 K.2020/10501

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette şoför olarak 10/09/2012 tarihinde işe başladığını, haksız ve kötü niyetli olarak 21/02/2013 tarihinde işine son verildiğini, usulüne uygun savunması alınmadan iş akdine son verildiğini, içerik olarak fesih bildiriminde belirtilen fesih gerekçesinin işten çıkartmaya yasal zemin oluşturmaya amacı olduğunu, kusurlu olduğunun ispatlanamadığını, ispat yükünün davalı şirkete ait olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli iş sözleşmesi olması nedeniyle ihbar tazminatını kabul etmediklerini, fazla mesai ile ilgili ödemelerin yapıldığını, fazla mesai alacağı talebini kabul etmediklerini, resmi tatil alacağı bulunmadığını, sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle iş akdinin feshi sebebi değerlendirildiğinde ihbar kötü niyet tazminatı talebini kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

1475 sayılı Yasada, “işçinin sendikaya üye olması, şikâyete başvurması” gibi sebepler ileri sürülerek iş sözleşmesinin sonlandırılması, kötüniyetin varlığı açısından örnekseme biçiminde sayıldığı halde, 4857 sayılı Yasada genel anlamda fesih hakkının kötüye kullanılmasından söz edilmiştir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, işçinin işvereni şikâyet etmesi, aleyhine dava açması veya tanıklık yapması nedenlerine bağlı fesihlerin kötüniyete dayandığı kabul edilmelidir.

Tazminat miktarının belirlenmesi de Yasa ile açıklığa kavuşturulmuş, “kötüniyet tazminatının” ihbar önellerine ait ücretin üç katı tutarında olacağı belirtilmiş ve ayrıca ihbar tazminatının da ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Yasanın 17 nci maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kötüniyet tazminatını da kapsamakta olup, bu tazminatın hesabında da işçiye ücreti dışında sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler dikkate alınmalıdır (Yargıtay 9.HD. 12.6.2008 gün 2007/21422 E, 2008/ 15336 K).

Somut uyuşmazlıkta davacının sevk ve idaresindeki araçla kaza yaptığı gerekçesi ile zarara uğradığından bahisle işveren tarafından iş sözleşmesi feshedilmiş olup, bozma sonrası yapılan araştırma neticesinde kusur durumu ile ilgili herhangi bir delile ulaşılamadığından işçi yararına yorumla işverenin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilmiş ve davacının ihbar tazminatı talebi hüküm altına alınmıştır.

İşveren tarafından yapılan feshin kötü niyete dayandığı konusunda dosya içerisinde herhangi bir delil mevcut olmayıp mahkeme tarafından gerekçesiz olarak sözü edilen tazminata hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.