Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/6047 K.2020/11072

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Kaygusuz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait işyerinde 1982-2014 yılları arasında çalıştığını, 14.03.2014 tarihinde emekli olduğunu, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, 02.02.2001 tarihinde sürekli işçi kadrosuna intibak ettirildiğini beyan ederek 2001 yılından önceki dönemlerde verilmeyen yıllık ücretli izin alacağı ve eksik ödenen ikramiye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda, davacının Yol-İş Sendikasına 31.12.1988 tarihinde üye olduğu, 02.02.2001 tarihinde kadrolu olarak çalışmaya devam ettiği, davalı idare ile davacının da üyesi bulunduğu Yol-İş Sendikası arasında bağıtlı Toplu İş Sözleşmelerinin 32. maddesinde düzenlendiği anlaşılan yıllık ücretli izin hakkına ilişkin maddeye göre 1 yıldan 5 yıla (dahil) kadar olanlara 22 iş günü, 5 yıldan fazla 10 yıldan az olanlara 28 iş günü, 10 yıl ve daha fazla olanlara 30 iş günü yıllık ücretli izin verileceğinin yazılı olduğu görülmüştür.

Geçici 4. maddesinde ise 29.10.2000 tarihi ile geçici işçilikten daimi işçiliğe geçen işçilerin geçmiş parçalı hizmetleri yıllık ücretli izin hesabında dikkate alınır, ancak önceki parçalı hizmetleri için yıllık ücretli izin hakları doğmaz hükmüne yer verildiği görülmektedir.

Mahkemece davacının yıllık izin hakkının 1984 yılı, 1999 yılı ve 2000 yılı için kabul edildiği ancak her yıl için 22 işgünü üzerinden hesaplama yapıldığı görülmüştür. Ancak Mahkemece, davacının izin hakları hesaplanırken, daimi kadroya geçmeden önceki geçmiş parçalı hizmet sürelerinin de toplanarak, toplu iş sözleşmesinde belirtilen süreler esas alınarak davacının yıllık izin süresinin yeniden belirlenmesi gerekmektedir

3-Davacı 2014 yılı için ilave tediye (kanuni ikramiye) ve akdi ikramiye alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise sadece kanuni ikramiye alacağı hesaplanmıştır. Davacının akdi ikramiye alacağı da hesaplanarak yapılan ödeme mahsup edilmelidir.