Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7327 K.2020/18512

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idare bünyesindeki İzmit Kadın Doğum Hastanesinde ihale ile iş alan değişik firmalara bağlı olarak 05/12/2007-01/07/2014 tarihleri arası önce bulaşıkçı ve temizlik elemanı hizmetinin son dönemi garson olarak çalıştığını, davacının ve diğer kıdemi yüksek çalışanlara daha az tazminat ödeyebilmek için iş yerinden ayrılmaları yönünden sürekli olarak psikolojik baskı uygulandığını, gece çalıştığı dönemde sırf işten yıldırmak için istirahat vermeksizin çalıştırılmaya başlandığını, davacının buna dayanarak istifa etmeye zorlandığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2007-2014 yılları arasında kurumumuza bağlı İzmit Seka Devlet Hastanesi, bünyesinde yemek hizmeti ihalesi alan çeşitli şirketlerde çalıştığını, davacı ile müvekkili bakanlık arasında her hangi bir sözleşmeye dayalı ilişkisi olmadığını, davacının açmış olduğu davayı işverenlikler, aleyhine açmasının gerektiğini, davacının mezkur hastane bünyesinde iş yapan firmada şirket elemanı olarak çalıştığını, asıl işveren konumunda olduğunu, iş hukukundan kaynaklanan hak ve alacaklarının muhatabının işveren şirketler olduğunu, müvekkili bakanlığın şirketlerle iş akdi ilişkisi olduğunu, davacının mesai takibi özlük hakları tamamen ihaleyi alan şirketler tarafından yürütüldüğünü, davacı iş akdini kendi isteği ile sonlandırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının aşçı yardımcısı olarak çalıştığı halde ağır yük taşıtıldığı ve bu işleri yapmaya zorlandığı ayrıca fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ve davacının bu baskılar nedeniyle işten ayrılmaya zorlandığı istifa dilekçesinin gerçek iradesini yansıtmadığı,

davacının işyerinde kıdemi de dikkate alındığında ortada hiç bir sebep yokken istifa ederek ayrılmasının olanaklı olmayacağı ve dosya kapsamında davacının ödenmeyen fazla mesai ücret alacaklarının bulunması da dikkate alındığında davacının tüm ve bu nedenlerle işten ayrılmaya zorlandığı ve dosya kapsamında davalı işveren tarafından iş akdinin haklı ve geçerli nedenle fesih edildiğine ilişkin somut bilgi ve belge de bulunmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatını hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı işçi iş yerinde kendisi gibi kıdemi yüksek çalışanlara daha az tazminat ödemek amacı ile iş yerinden ayrılmaları yönünde sürekli olarak baskı uygulandığını, sırf yıldırma amacı ile istirahat verilmeksizin çalıştırıldığını, kendisinin bu baskılara dayanamayarak istifa etmek zorunda kaldığını beyan etmiştir.

Mahkemece dinlenen davacı tanıklarından Nurcan davalı işverenle husumetli olup diğer davacı tanığı Cevriye ise iş yerinden 4 yıl önce ayrılmıştır. Davalı tanıkları ise davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığını beyan etmişlerdir. Yine dosya arasında davacının, 01/07/2014 tarihli kendi el yazısı ile sağlık sebeplerinden dolayı iş yerinden ayrıldığını belirten istifa dilekçesi bulunmaktadır.

Dosya kapsamı itibari ile davacı taraf kendisine baskı uygulandığını, ara dinlenme verilmeksizin çalıştırıldığını usulünce ispatlayamamıştır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatına yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.