Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/7442 K.2020/17810

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 16.01.2008-18.12.2013 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde emniyetçi ve patlayıcı ekip amiri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 18.12.2013 tarihinde yasaya aykırı biçimde feshedildiğini, bir kısım kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının her gün sabah 05.30 'da evden çıkıp işyerinin servisiyle işe gittiğini, yolda geçen sürenin de mesaiden sayılması gerektiğini, 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, işin kimi zaman 18.30-19.00 'a kadar devam ettiğini, aylık ücretinin net 2.550,00 TL olduğunu, ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı karşılığı 5.019,27 TL ödeme yapıldığını, davacının 3 yıl 17 gün süreyle asgari ücretli olarak çalıştığını, çalışmasının 22.03.2011 tarihinde sona erdiğini, fazla mesai iddiasını kabul etmediklerini, yolda geçen sürelerin çalışmadan sayılamayacağını, ücret bordrolarından görüleceği üzere davacıya fazla mesai ücretinin ödendiğini, davacıya mutlaka haftada bir gün izin kullandırıldığını, işyerinde dini, milli bayramlarda ve genel tatillerde çalışılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tüm çalışmalarının dava dışı... Hidroelektrik Santral Yatırım A.Ş. sahibi olduğu baraj yapım işinde alt işveren davalı... İnşaat Sanayi ve Tic.

A.Ş.’ne bağlı olarak 16.01.2008-18.12.2013 tarihleri arasında olduğunu belirtmiştir.Davalı vekili ise davacının çalışmasının 22.03.2011 tarihinde sona erdiğine beyan etmiştir.Davacıya ait sigortalı hizmet cetveline göre davacının 16.01.2008-31.01.2011 tarihleri arasında davalı şirkette çalışması bulunduğu, 01.02.2011 tarihinden itibarende başka işyeri numaralı davadışı şirkette çalışmaya devam ettiği ve bu şirketten 18.12.2013 tarihinde işten çıktığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 16.01.2008-01.02.2011 tarihleri arasında kabul edilmiş ve talep edilen alacaklar bu hizmet süresine göre belirlenmiştir.Ne var ki, yapılan araştırma ve hükme dayanak alınan bilirkişi incelemesi yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının iddia edilen çalışma tarihi aralığında hizmet döküm cetvelinde görülen iş yerlerinin kime ait olduğunun belirlenmesi amacıyla ilgili işverenlerin Sosyal Güvenlik Kurumu, vergi ve ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, kuruluş aşamalarından itibaren şirket ortakları ve yetkilileri, işyeri adresleri araştırılarak davalı şirket ve davacı adına çalışma bildiren dava dışı diğer işveren arasında asıl işveren alt işveren, işyeri devri, organik bağ, birlikte istihdam gibi hukuki ilişki bulunup bulunmadığı hususlarının yöntemince değerlendirilmesi suretiyle dosya kapsamına göre yeniden bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak verilen karar bozmayı gerektirmiştir.