Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/10630 K.2021/15223

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde çalıştığını, davalının davacıya, 30 günlük ücretiyle karşılayamayacağından daha fazla zarar verdiği gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, yapılan feshin 6 iş günlük süre içerisinde yapılmadığını, ortaya çıkan zarardan davacının sorumlu olmadığını, zararın tutarının 30 günlük ücretini geçmediğini,davacı işçinin sendika üyesi olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacnın çalıştığı esnada, 2 ayrı işte kusurlu hareketi nedeniyle davalı işverene zarar verdiğini, verdiği zararın bir aylık ücreti ile karşılayabileceği miktardan yüksek olduğunu, bu nedenle haklı nedenle işten çıkartıldığını, davacının iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerinde Dairemizin 2019/1880 esas, 2019/6407 karar sayılı ilamı ile; ".....Somut uyuşmazlıkta, hükme esas hizmet süresi bakımından, hizmet döküm cetvelinde davacının kabul edilen ilk çalışma dönemi olan 01/01/2000- 31/12/2003 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığı görünmekle birlikte hükme esas bilirkişi raporunda bu dönemde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiştir.

Ancak, 12/02/2001-17/08/2001 tarihleri arasında çalışma görünmeyen boşluk bir dönem ve ayrıca 2003 yılının 3üncü 4 aylık döneminde 120 gün yerine 37 gün prim ödemesi bulunmaktadır. 05/01/2004 tarihinde davacının yeniden işe girişi görünmektedir. Bunlara hizmet döküm cetveline göre yaklaşık olarak toplamda 279 gün civarı çalışma görünmeyen bu süre hizmet süresine dahil edilmiştir.

Tanık beyanlarında hizmet süresinin aralıksız mı yoksa aralıklı/kesintili mi olduğu noktasında açıklık yoktur.

Neticeten yukarıda bahsedilen hizmet döküm cetvelindeki yaklaşık toplam 279 gün civarındaki hizmet süresinin hesaba esas hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği taraf vekillerine açıklatılmalı, davacı asil duruşmaya gerekirse bizzat celbedilerek bu yaklaşık 279 gün civarındaki boşluk dönemleri kendisine ayrıntılı şekilde açıklatılmalı, gerekirse SGK.dan ve ilgili yerlerden belgeler var ise getirtilmeli, gerekirse tanıklar yeniden bu konuda dinlenmeli, neticesine göre yaklaşık toplam 279 gün civarındaki bu sürenin tam olarak kaç gün olduğu ve ne kadarının hizmet süresine dahil edilebileceği,

ne kadarının dahil edilemeyeceği denetime elverişli şekilde ortaya konarak dava konusu alacaklara etkisi belirlenerek sonuca gidilmelidir. Hizmet süresinin yukarıdaki hususlar yerine getirilmeden yazılı şekilde kabulü hatalıdır. Yeniden belirlenecek sürenin tüm hesapları etkileyeceği gözden kaçırılmamalıdır." gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili davacının kesintisiz çalıştığını, habersizce sigortasında giriş-çıkış yapıldığını iddia etmiş, davalı ise, işyerinde sigortasız çalıştırma olmadığını, davacının çalışmasında kesinti olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının 01.01.2000-31.12.2003 ve 20.08.2004-05.03.2013 tarihleri arasında toplam 12 yıl 6 ay 15 gün süre ile çalıştığını tespit ederek bir kısım işçilik alacaklarının kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizce, davacının 12/02/2001-17/08/2001 tarihleri arasında çalışma görünmeyen boşluk bir dönem ve ayrıca 2003 yılının 3'üncü 4 aylık döneminde 120 gün yerine 37 gün prim ödemesi bulunduğunu, bahsedilen dönemlerin araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının kesinti olan dönemi ispat edemediği gerekçesiyle 279 günün hizmet süresinden çıkarılarak davacının 11 yıl 9 ay 6 gün çalıştığı tespit edilmiştir.

Bahsedilen dönemin hesabında davacının 17.08.2001-31.12.2003 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı bu dönem için 07.10.2003 tarihinde işten çıkarıldığını iddia etmiş, işe iade davası açtığını, davanın kabul edilerek kesinleştiğini ve davalı işverene başvuru yaptığını, davacının yeniden işe alındığını belirtmiştir. Bu durumun davalının da kabulunde olduğu, bu nedenle davacının hizmet süresi hesaplanırken 17.08.2001-31.12.2003 tarihlerinde kesintisiz çalıştığı kabul edilmesi hatalı olup işten çıkış tarihinin tespit edilerek buna göre hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davacının bahsettiği kesinleşen işe iade davası sonrasında işe başlatılmakla davacının kıdem süresine 4 aylık hizmet süresinin eklenmemesi başka bir bozma sebebidir.

Sonuç: