Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/11225 K.2021/15492

... Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davalı ... ile ...

Sendikası arasında Toplu İş Sözleşmesinin yorumunda ve uygulanmasında 2016 yılına gelinceye kadar hiçbir ihtilaf olmadığını, ancak davalı ... ile Sendika arasında 2016 yılında 15.01.2016-14.01.2019 tarihleri arasını kapsayan toplu iş sözleşmesinin 40. ve 41. maddelerinin uygulanmasında yorum farkından dolayı anlaşmazlık yaşandığını, toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinin, kıdemlilik ile ilgili madde olduğunu, bu maddede işçilerin her kıdem yılına karşılık kaç kuruş ilave ücret alacağı ve kıdem süresinin nasıl hesaplanacağının karara bağlandığını, 41. maddesinin ise, ücret zammı ile ilgili madde olduğunu,

bu maddede taban ücretin nasıl tespit edileceği açıklandığını ve kıdem süresinin nasıl hesap edileceğinin karara bağlandığını, davalı belediyenin müvekkilinin de içinde bulunduğu, yevmiyesi 95,01 TL’nin üzerinde olan işçilerin maaşlarını hesap ederken önceki toplu iş sözleşmesi ile alınan (kazanılan) kıdemlilik zamlarını ilave etmediğini ve böylelikle de maaşlarında azalma olduğunu, hak kaybına neden olduğunu iddia ederek; ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde yevmiye kavramının tanımlandığını, kıdemden doğan farkın yevmiyeye dahil olmadığının belirtildiğini, işçilere her kıdem yılı için ayrıca 15.01.2016 tarihinden itibaren 45 kuruş kıdemlilik zammı yevmiyeye ilave edilir düzenlemesinin yapıldığını, 41. madde de ise yevmiye miktarına göre sınıflandırma yapıldığını, işçilerin ücretleri arasındaki denklik ve adaletin sağlanmasının planlandığını, yevmiye ve kıdem zammı toplamının yevmiyeye değil ücrete eşit kabul edilebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “25/10/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak istisnaları dışında aynı gün yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7/3. maddesi, "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır."

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 41. maddesiyle değişik ve 23/12/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:512) ile güncellenen haliyle HMK'nin İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar başlığını taşıyan 341. maddesi, " ...(2) Miktar veya değeri beş bin üç yüz doksan Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir...

(3) Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda beş bin üç yüz doksan Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

(4) Alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü beş bin üç yüz doksan Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz." düzenlemelerini içermekte olup; tahsil kararı verilen alacağın miktarı olan 2.094,39 TL'nin 03/02/2020 karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı altında kaldığı belirgin olduğundan, miktar itibariyle kesin hükme yönelik istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.” gerekçesiyle hükmün miktar itibariyle kesinliği nedeniyle davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava dosyası her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “tahsil kararı verilen alacağın miktarı olan 2.094,39 TL'nin 03/02/2020 karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı altında kaldığı belirgin olduğundan, miktar itibariyle kesin hükme yönelik istinaf dilekçesinin reddine” karar verilerek, temyiz incelemesi için Dairemiz’e gönderilmiş ise de, dosyanın incelenmesinde; davacının dava tarihinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar kesin olmadığından ve dolayısıyla kesinlikten red kararı hatalı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2020/544 esas, 2020/920 karar ve 30.12.2020 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.