Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12731 K.2022/6

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... Başkanlığı’na ait işyerinde diğer davalı şirketin alt işverenliğinde temizlik işinde 24.03.1995-31.03.2018 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesinin (b) ve (d) bentleri gereğince haklı olarak feshedildiğini, dilekçelerine ekli olarak sundukları ifade tutanaklarında belirtildiği şekilde davacının iş arkadaşlarına sataşıp ve devlet büyüklerine hakaret ettiğini, tazminat hakkı olmadığı gibi diğer istemlerinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sosyal Hiz. İnş. Bil. Taş. ve Dan. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şirketi davaya cevap vermemiş yargılama sırasındaki beyanlarında ise davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ücreti alacağı da olduğu ancak ispatlanamayan fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddi gerektiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

İstinaf:

Karara karşı davalılarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, özetle, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Davalı ... Sosyal Hiz. İnş. Bil. Taş. ve Dan. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekilinin temyizi yönünden yapılan inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1 hükmü yollamasıyla uygulanan aynı Kanunun 344. madde hükmü gereği temyiz dilekçesi verilirken, kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; Davalı ... Sosyal Hiz. İnş. Bil. Taş. ve Dan. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şirketi Bölge Adliye Mahkemesi kararını süresi içinde temyiz etmiş, başvurma harcı, temyiz karar harcı ve tehiri icra harç giderini de ödemiştir. Ancak nisbi temyiz harcının eksik yatırılması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince davalıya muhtıra gönderilmiş ve davalı vekili 24.11.2021 tarihli dilekçesi ile “nisbi harcın istenemeyeceğini” belirtmiş ve gerekli harç yatırılmamıştır.

Harçlar Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri dikkate alındığında; Temyize konu karar nisbi temyiz harcına tabi olup söz konusu harcın yatırılmadığı anlaşılmakla; Davalı ... Sosyal Hiz. İnş. Bil. Taş. ve Dan. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şirketi’nin TEMYİZ BAŞVURUSUNUN YAPILMAMIŞ SAYILMASINA, karar verildi.

2- Davalı ... vekilinin temyizi yönünden yapılan inceleme sonucunda;

a- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b- Taraflar arasında yıllık ücretli izin alacağı hesabı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hak kazandığı yıllık izin süreleri belirlenirken 4857 sayılı Kanunun 53. madde hükmü dikkate alınmıştır. Ancak davacının davalı işyerindeki çalışması 24/03/1995 tarihinde başlamış olup 4857 sayılı Kanun 10/06/2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu tarihten önce hak kazanılan yıllık izin süreleri, ilgili dönemde yürürlükte olan mülga 1475 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenmelidir. Mahkemece açıklanan bu husus gözetilmeden tüm çalışma süresi için 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplama yapan rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.