Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12796 K.2022/36

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Mühendislik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 14.01.2003-20.02.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davalıların kamudan ihale aldıklarını alt yapı işyerinde çalıştıklarından sürekli işe giriş-çıkış yapıldığını ancak çalışmasının kesintisiz olduğunu, davalılar arasında organik bağ olduğunu , en son saha kalfası olarak net 2.900,00TL ücretle çalıştığını , yemek ve barınmadan yararlandığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini, bir kısım ödeme yapılsa da bunun hak edilen tazminatların altında kaldığını ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatı fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Mühendislik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kesintili olarak çalıştığını, istifa ederek iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını, bu nedenle tazminat alamayacağını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat ve Sanayi Ticaret Anonim Şirketi Cevabının Özeti:

Davalı, diğer davalı şirket ile aralarında organik bağ olmadığını , her iki şirketinde bağımsız şirket olduğunu , davacının 26.05.2014-20.02.2016 tarihleri arasında kendileri yanında çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını iyiniyetli olarak davacıya tazminat ödemesi yapıldığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının tüm çalışma döneminin birleştirilmek sureti ile hesaplama ve değerlendirme yapıldığı, yapılan ödemelerin mahsup edildiği, davacının 4 günlük bakiye izin alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı ... Mühendislik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı ve davalı ... Mühendislik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekili ve davalı ... Mühendislik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde hafta tatili ücretini 5.000,00 TL olarak talep etmiş, 18.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 23.635,76 TL olarak artırmıştır. Mahkeme hükmünde ise dava dilekçesi ile hafta tatili alacağı için 1.000,00 TL talep edildiği belirtilerek bu miktar üzerinden dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Taraflar arasında yıllık ücretli izin alacağı da uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacı; yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek izin alacağı talebinde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davacının 150 gün izin ücreti alacağı olduğu dosyadaki belgelere göre 146 gün izin kullandığı, bakiye 4 gün izin ücreti alacağı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise; imzalı belgelerde 2007 yılı Ocak ayından 2008 yılı Ocak ayına kadar davacının 146 gün izin kullandığını, belirtilen yıl itibari ile davacının yıllık izin hakkının çok üstünde ve üst üste aylarca izin kullandığı, 2007 yılı Aralık ayı bordrosunda çalışmış olduğunun görülmesine rağmen bu aya ilişkin belgelere göre ayrıca izin kullandığının görüldüğü gerekçesi ile kıdem süresine göre davacının 175 gün izin ücreti alacağının olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Söz konusu imzalı izin belgelerinin incelenmesinde, davacının izne gidiş dönüş tarihlerinin belirtilmediği, 2007 yılında toplamda 117 gün, 2008 yılı Ocak ayında 27 gün izin kullandığı görülmüştür. Dosya kapsamından davacının 14.01.2003 tarihinde işe başladığı, işe başlama tarihi ile 2008 yılı Ocak ayı arasındaki kıdem süresi dikkate alındığında kullanılan izin miktarının fazla olduğu ve üstü üste izin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesi tarafından izin belgelerinin bu anlamda dikkate alınmaması isabetlidir. Ancak; dosyadaki belgelere göre 2007 ve 2008 yıllarında kullanıldığı iddia edilen izinlerin hiç kullanılmadığının kabulü yerine davacının 4857 sayılı İş Yasası gereği anılan yıllar için hakedilen izinlerini kullandığı kabul edilerek bu yıllar hesaplamaya dahil edilmeden izin alacağının hüküm altına alınması gerekmekte olup karar bu yönden de hatalıdır.