Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12967 K.2022/47

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı taşeron şirket elemanı olarak otel inşaatında, alçıpan, kartonpiyer ve benzeri işlerde çalıştığını, işin bittiği gerekçesi ile iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2016/22365 esas, 2019/20360 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; “ Davalı tarafın delil listesinde ismi geçen ve dinletmek istediği tanıkların esasen somut bir sebep bildirilmeksizin dinlenilmemesi usule aykırı olup davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması savunma ve hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, sair yönler incelenmeksizin kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ispatı bakımından geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş yerinde fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı iddialarına ilişkin olarak iş yeri kaydı mevcut olmayıp dinlenen davacı tanıklarından ....'nin beyanına itibar edilerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarından ....'nin beyanına göre, bu tanığın kendisi davalı şirket bünyesinde çalışmamıştır. Hal böyle olunca fazla çalışma yaptığı ve hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair ispat külfeti üzerinde olan davacı tarafından ispatlanamayan söz konusu taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: