Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/1304 K.2021/6824

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/39317 esas, 2018/3009 karar sayılı ilamı ile, Mahkemece ek bilirkişi raporunu incelemek ve varsa itirazlarını sunmak üzere taraflara süre verilmesinden sonra çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği ve davalının sunduğu davacının 311 gün yıllık izninin kaldığına dair belgenin 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince hakimin aydınlatma ödevi doğrultusunda davacıya gösterilerek gerçek olup olmadığı konusunda beyanlarının değerlendirilerek sonuca gidilmesi, ayrıca ...

Belediyesi’nin kamu kurumu olması, tüm iş ve işlemlerinin kayıt altında tutulmasının gerekliliği hususu göz önüne alınarak mahkemece uzman bir bilirkişi marifetiyle davalı ...’nin kayıtları üzerinde, gerekirse yerinde inceleme yaptırılarak davacının yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığının hesaplattırılması gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, yapılan ilk yargılamada Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/39317 esas, 2018/3009 karar sayılı ilamı ile, davalının sunduğu, davacının 311 gün yıllık izninin kaldığına dair belgenin davacıya gösterilerek gerçek olup olmadığı konusunda beyanının alınarak sonuca gidilmesi hususunda bozulmasına karar verilmiş ve Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, davacının bu belgeye karşı beyanı alınmamıştır. Buna göre bozma ilamında belirtildiği gibi 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince hakimin aydınlatma ödevi doğrultusunda ilgili belgenin davacıya gösterilerek beyanı alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3- Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığını ispat işçiye, bu günlerde çalışma halinde ücretinin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir.

Somut olayda, belediyede temizlik elemanı olarak çalışan davacı çalıştığı dönem boyunca yaz kış farketmeden haftanın 7 günü ve resmi tatillerde her gün saat 07.30’da işe başladığını, 1 saat ara dinlenmeyle en erken akşam saat 20.00’ye kadar çalıştığını ileri sürmüştür.

Davacı tanıkları, genel mesai saatinin 08.00-17.00 saatleri arasında olduğu ancak mıntıka temizliği bitinceye kadar çalışıldığı, haftasonu ve resmi tatillerde de genellikle çalışıldığı şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davacı, tanık beyanları dışında çalışma şekli ve süresine dair başkaca delil sunmamıştır.

Davacının yaptığı iş, bulunduğu bölge ve davacı tanıklarının çalışma şekline ilişkin hüküm kurmaya elverişli somut beyanda bulunmamaları ve Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin incelemesinden geçen emsal nitelikteki dosya (Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/38714 esas, 26773 karar sayılı dosyası) dikkate alındığında fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.