Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/13385 K.2022/1799

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/02/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 20.05.1996 tarihinde müdür olarak çalışmaya başladığını, davalı bankanın 01.07.2013 tarihinde bireysel bankacılık birimini dava dışı bankaya devrettiğini ve müvekkilinin de bu tarih itibariyle dava dışı bankada çalışmaya başladığını, davalı bankanın mesai saatlerinin hafta içi 09.00-17.30 saatleri arasında olduğunu, ancak mesai saatleri dışında yapılan müşteri etkinlikleri nedeniyle günde en az 3 saat fazla çalışma yaptığını hatta bazı dönemlerde cumartesi günleri dahi çalıştığını,

davalı bankada çalıştığı süre boyunca iş ve pozisyonu gereği sürekli olarak fazla çalışma yapmasına rağmen hiçbir zaman fazla çalışma ücretinin ödenmediğini beyanla fazla çalışma, manevi tazminat, prim alacağı, prim farkı alacağı, maaş artış farkı ve terfi artışı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, müvekkili bankaya ait bireysel bankacılık bölümünün tüm malvarlığının çalışanlarla birlikte 01.07.2013 tarihinde dava dışı bankaya devredildiğini, işbu davada ileri sürülen iddia ve taleplerin muhatabının davalı banka olmadığını, davanın dava dışı bankaya yöneltilmesi gerektiğini, davacının hak ettiği ve ödenmeyen prim alacağının bulunmadığını, davacı işçinin herhangi bir fazla mesai alacağının bulunmadığını, banka nezdinde üst düzey bir yönetici konumunda işveren vekili olarak çalıştığından ve kendi mesai saatlerini kendisi belirleyebildiğinden fazla mesai talep etmesinin hukuken mümkün olmadığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın istinaf itirazının esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Ücret alacağı bakımından faize hak kazanmak için kural olarak işveren temerrüde düşürülmelidir. Ancak, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça bir ödeme günü kararlaştırılmış ise, belirlenen ödeme tarihi sonrasında faiz işlemeye başlar. İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.

Diğer taraftan alacağın belirsiz alacak davası yolu ile talep edilmesi durumunda faiz başlangıç tarihlerinin belirlenmesinde, dava tarihi ve miktar artırım tarihi şeklinde ayrım yapılmamalı, anılan alacaklarda hüküm altına alınacak tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.

Somut olayda, davacının dava konusu fazla çalışma alacağı bakımından davasını belirsiz alacak davası türünde açmış olmasına rağmen söz konusu alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmetmek gerektiği halde bir bölümüne dava tarihinden itibaren faiz hükmedilmiştir.

Belirsiz alacak olarak talep edilen alacaklarda dava açıldıktan sonra yargılama esnasında artırılan alacak miktarları bakımından zamanaşımı süreleri işlemeyeceği gibi artırılan miktar bakımından faize hükmedilirken de kısmi davadan farklı olarak tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilebileceği gözetilmeksizin karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2’nci maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.