Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/60 K.2021/3762

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı işyerinde 12.12.2002-22.08.2016 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretinin net 2.700,00 TL olduğunu, emekliliğe hak kazanma nedeniyle iş akdini feshettiğini, davalı tarafa 22.08.2016 tarihli ihtarname ile durumun bildirildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu'na maaşın düşük bildirildiğini beyanla; kıdem tazminatı 100,00 TL'nin akdin fesih tarihinden en yüksek faizi ile, ihbar tazminatı 1,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile, yıllık izin ücreti 100,0 TL'nin temerrüt tarihinden yasal faizi ile,

100,00 TL hafta tatili ücreti- 100,00 TL ücret- 2.000,00 TL fazla mesai- 100,00 TL asgari geçim indirimi- 100,0 TL ulusal bayram genel tatil ücretinin temerrüt tarihinden en yüksek faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya her türlü hakkının verildiğini, alacaklara karşılık 56.500,00 TL'lik çek ile ödeme yapıldığını, fazla mesai alacağı bulunmadığını, davacının farklı dönemlerde çalışması bulunduğunu, işçinin fazla mesai yapmaya muvafakat ettiğini, ücretin ödendiğinin bordro ve banka hesap dökümü ile belli olduğunu zamanaşımı süresinin geçtiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu : İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,davacının 12/12/2002 tarihinde işe başladığını iddia ettiği davalının ise davacının 01/04/2006 tarihinde işe başladığını savunduğu, davalı tarafından dosyaya sunulan yıllık izin defterinde işe giriş tarihinin 13/12/2002 olarak yazıldığı ve davacının doğrulandığı,davalının istinaf talebi yerinde görülmediği, öte taraftan davacıya 56.500,00 TL ödeme yapıldığına dair çek ya da ödeme belgesi davalı tarafından sunulmadığından davalının bu yöne ilişkin istinaf talebi yerinde olmadığı, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu,

somut olayda, davacı tanıklarının birlikte çalıştığı 01/10/2015-22/08/2016 arası davacının haftanın 6 günü 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı, haftada 18 saat fazla çalışması olduğu, diğer zamanlarda ise davalı tanık anlatımlarına göre 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftada 3 saat fazla çalışması olduğu, yine davacı tanıklarının birlikte çalıştığı dönemde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı tespitinin yerinde olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyaya sunulan ve davacı imzalı bordrolardaki fazla çalışma tahakkukları dikkate alınarak bu dönemler dışlandığı,

davalının istinaf talepleri yerinde olmadığı,davacının ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu,somut olayda davacının 2.700,00 TL ücret aldığını iddia ederken davalının ise bordrolardaki ücretin ödendiğini savunduğu, davacının bulaşıkçı şefi (Steward Şefi) olduğu, davacının 2013-2014 yılları çalışmasına ilişkin bordrolar sunulmuş olup 2016 yılına ilişkin bordro bulunmadığı, 2014/Kasım ayı ücreti brüt 2.230,50 TL olduğu, davacı tanıkları davacının 2.500,00 TL aldığını ifade ederken TOLEYİS 1.800,00-2.000,00 TL net ücret alabileceği, OLEYİS ise 2.400,00-3.500,00 TL ücret bildirdiği,

başkaca ücret araştırması ise yapılmadığı, Mahkemece davacının 2.500,00 TL net 3.273,33 TL brüt ücret aldığı kabul edildiği,davacının bordro ücretinin asgari ücrete oranı 2.230,50/1.134,00=1,966 olduğu,2016 yılında asgari ücret 1.647,00 olup bunun 1,966 katı ise 1.966*1.647,00=3.238,00 TL olduğu,bu ücretin ise bilirkişice tespit edilen ücreti doğruladığından davalının istinaf talebi yerinde olmadığı,ulusal bayram ve genel tatil ücreti için yapılan hesaplamanın çok kısa bir süre için yapılması nedeni ile mahkemece bu hususun değerlendirilerek takdiri indirim yapılmamasında da bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile Davalı vekilinin istinaf

başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda, davalı tarafından davacının işçilik alacaklarına karşılık çekle 56.500,00 TL’lik bir ödeme yapıldığını savunulmuş ancak iş bu çekler dosyaya temyiz aşamasında sunulmuştur. Bu tür ödeme belgeleri itiraz niteliğinde olup, yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu nedenle Mahkemece davalı tarafça sunulan 03.10.2016 keşide tarihli ve 24.000,00 TL bedelli çek ile 22.08.2016 tarihli ve 32.500,00 TL bedelli çeke ilişkin davacının beyanı alındıktan ve ödemenin dava konusu alacaklara ilişkin olup olmadığı belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Eksik değerlendirme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.