Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6474 K.2021/10589

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada KOBİ Bankacılığı portföy yönetmeni olup iş akdinin haksız ve ihbar öneli verilmeden feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, bakiye ücret alacağı ve kötü niyet tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde yıllık ücretli izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını, eksik kullandığını açıklayarak kullanmadığı yıllık izinlerinin karşılığı ücretin ödenmesini talep etmiştir. Davalı işveren "banka", davacının tüm izinlerini kullandığına ilişkin kendi kayıtlarını sunmuştur. Ancak bilgisayar ortamında tutulduğu anlaşılan bu kayıtların dayanağını oluşturan davacının imzasını taşıyan talep formu veya eşdeğer bir belge sunamamıştır.

Mahkemece, davacı huzurda dinlendiğinde bu defa bir iki gün mazaret izni kullandığını, 11 yıl boyunca hiç izin kullanmadığını söylemiştir. Davacı bu açıklamayı yaparken dava dilekçesi ile çelişmiş, bu çelişkiyi gidermemiş sadece izinleri kullanmadığını söylemekle yetinmiştir. 11 yılı aşan çalışma süresi boyunca kurumsal bir firma olan davalı bankada hiç izin kullanmamak hayatın olağan akışına aykırılık oluşturur.

Dava dilekçesindeki kısmen kullandığına ilişkin açıklama, davalının kendi kayıtlarına göre yıllık ücretli izinlerinin tamamının kullandırılmış olduğu beyanı hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı işçinin yıllık ücretli izin hakkının yarısının kullanıldığı kabulü ile sonuca gidilmesi ve fesih sonrasında ödendiği anlaşılan izin ücreti karşılığının mahsubu ile alacağın hüküm altına alınması yerinde olacaktır.

Açıklanan nedenle davacının hiç izin kullanmadığı şeklinde kabul hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.