Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/7790 K.2021/11953

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 09/04/2010 tarihinde tezgahtar olarak çalışmaya başladığını, sigorta bildiriminin 1 yıl sonra yapıldığını, ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, 23/11/2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı işyerinin aksesuar malzemeleri satan küçük bir esnaf olduğunu, son iki yıldır tekstil sektöründe aşırı daralma meydana geldiğini, işlerin durma noktasına geldiğini, davacının yardımcı eleman niteliğinde vasıfsız eleman olarak asgari ücret ile çalıştığını, sigorta beyannamelerinin ücret ve çalışma süresi konusundaki gerçeği yansıttığını, davacının kayıt dışı çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27/03/2019 tarihli ilamı ile, “Somut uyuşmazlıkta; davalı gerçek kişiye ait işyeri tekstil aksesuar malzemeleri satışı işi yapan bir işyeri olup, işyerinin 13.06.2007 tarih ve 26551 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Esnaf Ve Sanatkarlar İle Tacir Ve Sanayici Belirleme Koordinasyon Kurulunun (1) numaralı kararının A/8-44. sırasında sayılan ve esnaflığa müsait bir işyeri niteliğinde olduğu izlenimi edinilmiştir. Mahkemece işyerinin niteliği araştırılmadan esastan karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; fesih tarihi itibariyle davalı işveren nezdinde çalışan isçi sayısı, işverenin işyerinde kendi bedeni gücü ile bizzat çalışıp çalışmadığı ve esnaf statüsünde olup olmadığı, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler doğrultusunda araştırılarak, kamu düzenini ilgilendiren ve re’sen inceleme kapsamında kalan görev hususu halledilmek suretiyle sonuca gitmektir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda, davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı gerçek kişiye ait işyeri tekstil aksesuar malzemeleri satışı işi yapan bir işyeridir. Dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 29/01/2020 tarihli yazısının ekinde yer alan işyeri dönem bordrosunda 2013/Kasım ayında çalışan sayısının “3” olarak belirtildiği görülmüştür. Davalı işverenin kendi bedeni gücü ile bizzat işyerinde çalıştığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Buna göre, Mahkemece fesih tarihi itibariyle davalı işveren nezdinde çalışan işçi sayısı bakımından Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları dikkate alınarak davalının esnaf statüsünde olmadığı değerlendirilerek, davaya konu istekler hakkında esastan bir karar vermek yerine görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: