Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/9526 K.2021/13645

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 27/12/2012 tarihinde davalıya bağlı olan ... Hastanesi’nde (... ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi) göğüs hastalıkları bölümünde garson olarak çalışmaya başladığını, burada görevli olmasına rağmen aynı zamanda polikliniklere de yemek servisi verdiğini, davacının sürekli alt – taşeron firmalar üzerinden çalıştırıldığını, davacının süreç içerisinde değişik taşeron şirketler tarafından sigortalanmış olmasına rağmen taşeron ile davacı arasındaki bu ilişki görünürde olup temel olarak işçilerin davalı kuruma ait hastanede hastanenin kadrolu çalışanları olan hemşire, hasta bakıcı, bilgi işlem uzmanı, veri giriş elemanı, teknik servis, güvenlik, temizlik,

yemek işleri ve diğer sağlık personeli ile aynı işleri yaptıklarını, davacının mahrum kaldığı en önemli hak kaleminin kendisine düşük maaş ödenmesi olduğunu, diğer kadrolu işçilere hastanenin döner sermaye hesabından ortalama 850,00TL döner sermaye payı ödenirken davacıya bu yönde hiçbir ödeme yapılmadığını, kadrolu çalışanlara yılda bir kez çift maaş ödenmekte iken davacıya ödenmediğini, davalıya bağlı hastanelerin 24 saat kamuya hizmet vermekte olup yılın 365 günü 24 saat açık olduğunu, davacının günde 12 saat ve haftada 6 gün (Pazar günleri dahil) mesai yaptığını, bir gün izin kullandığını,

dini-milli bayramların tamamında nöbetleşe çalışma yapıldığını, hem yemekhanede hizmet verdiğini, hem de polikliniklere servis yaptığını, bunun yanı sıra görev tanımında olmamasına rağmen yemek servislerinden önce ve sonra olmak üzere yaklaşık 2 saat temizlik yapıldığını, temizlik yaptırılan sürenin fazla mesai olarak değerlendirilerek %50 zamlı ödenmesi gerektiğini ve 45 saati geçen çalışmaların fazla mesai olarak kabulü gerektiğini, ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davanın açıldığı tarihe göre davacının ilave tediye alacağı, fark ücret alacağı, döner sermaye payı alacağı, fazla mesai alacağı, dini – milli bayram çalışması ve maaş alacağının zamanaşımına uğradığını, bu nedenle zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının nezdinde çalıştığı firmalar ile Bakanlık arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiası ile davacının işe giriş tarihinden itibaren dava tarihine kadar ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsiline karar verilmesi talebinin soyut ve mesnetsiz olup hukuka aykırı olduğunu,

bir kimsenin tüm çalışma süresince her gün fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kamu kurumu olan hastanede çalışan personelin günlük mesai saatlerinde çalıştığını ve mesai saatinin aşılmadığını, davacının hastanede fazla mesai yaptığının yazılı kanıtlarla ispatlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, yaptıysa süresi noktalarında toplanmaktadır.

Davacı işçi davalı işyerinde fazla mesai yaptığını ve karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia etmekte, davalı işveren ise davacının her gün fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kamu kurumu olan hastanede çalışan personelin günlük mesai saatlerinde çalıştığını, davacının fazla çalışma yaptığını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini ileri sürmektedir.

Davalı işverenin kabul etmediği çalışma süresi ve fazla mesai iddiasını ispat bakımından davacı işçi iki tanık dinletmiştir. Tanıklardan birisinin davalı işverene karşı açılmış davası bulunmaktadır, diğer tanığın ise davalı işverene karşı açılmış davası bulunmamaktadır. Husumetli bulunmayan bu tanık davacının haftanın 6 günü 10:30 -19:30 arası haftalık 48 saat çalışma yaptığını ve yine dini bayramların ilk iki günü ile resmi tatillerin tamamında çalıştığını ifade etmektedir.

Davalı ile araların husumet bulunmayan bu tanığın beyanları dikkate alınarak davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına hak kazandığı dikkate alınmaksızın yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.