Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/9749 K.2021/13738

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

I) Davacı Temyizi Yönünden ; Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibariyle işyerinde çalışması bulunmadığı anlaşılan işçinin açtığı davada.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı sadece davalı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu başvuru üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b 2 maddesi gereğince kaldırılan İlk Derece Mahkemesi kararında hüküm altına alınan ve Dairemiz bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmek ile davacı yönünden temyize konu edilen miktar 72.620,55 TL (reddedilen miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihindeki USD efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmesi suretiyle) olup,

belirtilen miktar Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile 78.630,00 TL olan temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde ilgiliye iadesine,