Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/11609 K.2022/11537

Taraflar arasındaki müfettiş raporunun iptaline ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı vekilince 30.12.2020 tarihli dilekçeyle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı kanun yararına temyiz yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ek kararıyla, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.02.2021 tarihli ek karara karşı davacı vekili 28.03.2021 tarihli dilekçesinde, kanun yararına bozma talebinde bulunmalarına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince bu talebin istinaf kararına karşı temyiz dilekçesi gibi değerlendirilmesinin hatalı olduğunu belirterek 09.02.2021 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası "İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ... sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekilince, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararına karşı açıkça kanun yararına temyiz yoluna başvurulduğu belirtilmiştir. Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesi hatalı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.02.2021 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılması gerekir.