Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/1487 K.2022/2067

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Yapı Taahhüt Dekorasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde 01.10.1986-21.03.2016 tarihleri arasında elektrik ustası olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.625,00 TL olduğunu, asgari ücret kısmının bankadan, kalanının elden ödendiğini, ayrıca her ay 200,00 TL yol, 200,00 TL yemek parası verildiğini, yasal hakları ödenmeden işten çıkarıldığını, davalı işyerinde haftanın 7 günü 08.00 - 20.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 3 gün ise çalışma saatinin 22.00'de bittiğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, çalıştığı sürede sadece 25 gün yıllık izin kullandığını,

davalı her üç firma arasında organik bağ olduğunu son iki aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve maaş alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; davacının 01.05.1992 tarihinde çalışmaya başladığını davalılar arasında organik bağın bulunmadığını, davacının davalı ... Mühendislik İnş. Elk. San. Tic. A.Ş. nezdinde çalıştığını, davacının işten çıkartılmadığını kendi isteği ile işi bıraktığını, davacının tüm ücretlerinin ödendiğini, davacının 09.00/10.00 - 16.00/16.30 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatillerini düzenli olarak kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında organik bağ bulunduğu ve davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı ... Taah. Dekorasyon San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde 08.00 - 20.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 3 gün de çalışma saatinin 22.00'ye kadar sürdüğünü iddia etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları gözetilerek; davacının haftanın 3 günü 08.00 - 18.00 saatleri arasında, haftanın 3 günü 08.00 - 22.00 saatleri arasında olmak üzere toplam 63 saat çalıştığı ve davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve talep hüküm altına alınmış ise de; yargılamada dinlenen davacı tanıklarının “...saat 18:00'den sonraki fazla mesai çalışmalarını elden ödüyorlardı…“, “..18:00'den 22:00'a kadar olan mesailer maaştan ayrı olarak elden ödeniyordu...” şeklinde beyanda bulundukları görülmüştür.

Bu delil durumu karşısında, davacı asil isticvap edilerek davalı işverenin akşam saat 18:00 den sonra yapılan fazla mesai ücretlerini ödeyip ödemediği sorularak, bu konularda açık beyanı alındıktan sonra, fazla mesai ücreti talebinin yeniden değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Yıllık izin ücretinin dosyada mübrez davacı işçi imzalı yıllık izin defteri değerlendirilerek, davacının hizmet süresine göre hak kazandığı izin gün sayısından bu belgeye göre kullandığı anlaşılan 38 gün mahsup edilerek hesaplanması gerekirken, söz konusu yıllık izin defteri dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: