Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/16065 K.2023/115

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işyerinde 05.01.2006-04.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını, görevinin inşaatı tamamlanmamış olan alışveriş merkezlerinin kiraya verilmesi sürecinde kiracıların dükkanları, mimari proje ve formata uygun yapıp yapmadıklarını denetlemek olduğunu, çalışma saatlerinin 09.00-18.00 saatleri arasında olmasına rağmen fazla çalışma yaparak çalıştığını, ... dışındaki projeler için şehir dışı seyahatler yaptığını, haftanın 2-3 günü şehir dışına çıkarak saat 04.00'te çalışmaya başladığını, 22.00'ye kadar çalıştığını, buna karşılık fazla çalışma ücretinin ödenmediğini belirterek fazla çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirket bünyesinde 05.01.2006 tarihinde donanım ve değişiklik direktörü olarak çalışmaya başladığını, üst düzey yönetici olduğunu, davacının son ücretinin asgari geçim indirimi ile birlikte 9.330,38 TL olduğunu, yılda iki defa ikramiye aldığını, davacının ücretinin asgari ücretin 10-14 katı arasında olduğunu, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretin ödendiğini, müvekkili işyerinde çalışmanın 09.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, 1 saat ara dinlenme yapıldığını, davacının esnek çalışma saatlerine tâbi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 8 yıl, 10 ay davalı işyerinde proje müdürü (donanım direktörü) olarak çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının işyerinde üst düzey yönetici konumunda olduğu, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ölçüde ücret ödendiği, kendisine aynı yerde görev ve talimat veren başka bir yönetici ya da Şirket ortağı bulunmadığı, çalışma gün ve saatlerinin davacı tarafından belirlendiği, bu durumda yerleşik Yargıtay kararları uyarınca fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; müvekkilinin üst düzey çalışan olmadığını, mesai saatlerini kendisinin belirlemediğini, aksine dosyada mevcut devam takip formları, e-posta yazışmaları ve tanık beyanlarından mesai saatlerinin müvekkilinin üst düzey yöneticisi olan E.Ö. tarafından yani davalı Şirket tarafından belirlendiğinin sabit olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının haftada 5 gün çalıştığı, haftanın üç günü Şirket merkezinde bulunduğu günlerde 09.00-18.00 saatleri arasında, haftanın iki günü de şehir dışı şantiyelerde çalıştığı, şehir dışında çalıştığı günlerde çalışma şekline ve saatlerine yönelik dosyaya delil sunulmadığı, tanıkların davacının şehir dışındaki çalışmalarına ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, davacı tanığı A.Ö.'nün sadece davacının uçak ile gidiş dönüş saatlerine ilişkin beyanının olduğu ancak şehir dışındaki çalışmasının nasıl gerçekleştiğine ilişkin somut beyanının bulunmadığı,

dosya kapsamındaki delillere göre davacı tarafça fazla çalışma yaptığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf başvuru nedenlerini tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışmanın ispat edilip edilmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 63 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,