Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/16813 K.2022/17179

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 25.09.2007-01.03.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının hizmet alımı yapılan dava dışı şirketler nezdinde çalıştığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı tarafından temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.09.2018 tarihli ve 2017/14598 Esas 2018/20360 Karar sayılı ilâmı ile ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi ve fazla çalışma alacağının ispatı noktasında tanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra dosyada mübrez 26.12.2013 tarihli yazı da gözetilerek söz konusu alacağın hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; Mahkemece anılan bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Bakanlık tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendinde Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı Tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm fıkrasında harçlardan sorumlu tutulması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddenin yedinci fıkrası uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.