Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/16837 K.2023/3

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 01.....2015-01.12.2017 tarihleri arasında sayaç sistemleri müdürü olarak görev yaptığını, ... sözleşmesinin davalı Şirketçe 01.12.2017 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, hafta içi 08.30-18.45 arası, cumartesi günü 08.30-13.30 arası çalıştığını, dört kişilik bir ekibin yaptığı işleri ... başma yaptığını bu sebeple en az haftanın iki günü üç saati aşan fazla çalışma yaptığını, raporlama analiz gibi işleri yapmaya evde de devam ettiğini, ... yoğunluğu nedeniyle neredeyse her gün fazla çalışmalarının olduğunu, 14.000,00 TL ücret karşılığı çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... sözleşmesinin feshinden sonra hak etmiş olduğu tüm hak ve alacakların ödendiğini, davacının davalı ... ibra ettiğine dair ibraname imzaladığını, fazla çalışma yaptığı takdirde ücretinin ödendiğini, davacının herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında bulunan araç takip sistemi kayıtlarına göre ve davacının haftada altı gün çalıştığı yönündeki iddiası sebebiyle araç takip sistemi kayıtlarında görünen pazar çalışmalarının dışlanması sonucu davacının fazla çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, dosya içinde çalışma saatlerini gösteren verilerin eksik değerlendirildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince araç takip sistemi kayıtları dikkate alınarak aldırılan19.11.2019 tarihli bilirkişi ek raporunda; araç takip çizelgelerinde davacının pazar günleri de araç kullandığı, pazar günlerinde yapılan çalışmalar dışlandığında davacının fazla çalışmasının bulunmadığının açıklandığı, dava dilekçesinde davacının pazar çalışmasına yönelik bir talebi bulunmadığı gibi dava dilekçesi ekinde sunduğu kayıtlarda da pazar çalışmasının mevcut olmadığı, taleple bağlılık ilkesi gereği davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışmanın ispatına noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 63 ve 68 inci maddeleri.

3. Fazla çalışmanın ispatı konusunda Dairemizce benimsenen ilkeler, Dairenin 12.09.2022 tarihli ve 2022/8184 Esas, 2022/8814 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması hâlinde ise varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

..."

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş olup kanıt olarak işyeri kayıtlarına dayanmıştır. Davacının kullanmış olduğu araca ait araç takip sisteminde belirtilen çalışma saatleri ve dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak davacının fazla çalışmasının bulunmadığı kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki ilâmın İlgili Hukuk kısmının (2) numaralı paragrafında açıklanan Dairemiz ilkeleri de dikkate alındığında, varılan sonuç eksik inceleme dayalıdır.

3. Şöyle ki davacı tarafından dava dosyasına, araç takip sistemi kayıtları haricinde davacının davalı Şirkete giriş çıkış saatlerini gösteren kayıtlar da sunulmuş olup bu kayıtlar değerlendirilmeden karar verilmiştir. Bu kayıtlar incelendiğinde, araç takip sisteminde belirtilen araç kullanım saatleri ile örtüşmediği görülmektedir. Şu hâlde İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken, davalı tarafından itiraza uğramayan işe giriş çıkış saatlerini gösterir bu kayıtlar ile araç takip sistemi kayıtlarını birlikte değerlendirerek sonucuna göre bir karar vermektir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,