Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/18450 K.2023/1524

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29.07.2006 tarihinde Selçuk Gıda Endüstri İhracat İthalat AŞ (Selçuk Gıda Şirketi) nezdinde üretim işçisi olarak çalışmaya başladığını, işyerinin devredilmesi üzerine çalışmalarının büyük kısmının diğer davalı Şirket olan Euro Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ (Euro Gıda Şirketi) nezdinde devam ettiğini, fabrikanın kapatılacağı gerekçesi ile ... sözleşmesinin söz konusu Şirket tarafından 31.01.2013 tarihinde feshedildiğini, işyerinde kesintisiz olarak haftanın 7 günü, günde en az 11 saat çalışma yapıldığını, işin yoğun olduğu yaz aylarında da 15 saate kadar çalışma yapıldığını,

dinî bayramların bir kısmı hariç işyerinde ... bayram ve genel tatillerde de çalışma yapılmaya devam edildiğini ancak söz konusu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağının da bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Euro Gıda Şirketi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, müvekkili Şirketin diğer davalı Şirketten ayrı ve bağımsız tüzel kişiliği olduğunu, davacının müvekkili Şirket nezdindeki çalışmalarının tasfiye edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Selçuk Gıda Şirketi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, müvekkili Şirketin sorumluluğunun 01.07.2008 tarihinde son bulduğunu, müvekkil Şirketin sorumluluğunun sadece çalıştırdığı dönem ve ücret seviyesi ile devirden itibaren iki yıllık süre ile sınırlı olduğunu, dava tarihi itibarıyla müvekkili Şirketin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2013/331 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararıyla; toplanan kanıtlara göre ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda Selçuk Gıda Şirketi aleyhine açılan davanın reddine, devralan Euro Gıda Şirketi bakımından açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 17.....2020 tarihli ve 2017/30376 Esas, 2020/7024 Karar sayılı ilâmıyla; davacının davalı Selçuk Gıda Şirketi nezdinde 5 ay çalışmasının bulunduğu, davalı Selçuk Gıda Şirketinin kendi dönemindeki süre ve ücretle sınırlı olarak davacının kıdem tazminatı alacağından sorumlu tutulması gerektiği; ayrıca dosya kapsamı ve Daire incelemesinden geçen emsal dosyalara göre davacının sezon döneminde haftalık 18 saat, sezon dışı dönemlerde haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı da dikkate alınarak davalı Selçuk Gıda Şirketinin kendi dönemindeki süre ve ücretle sınırlı olarak davacının kıdem tazminatı alacağından sorumluluğunun bulunduğu kanaati ile söz konusu Şirket hakkında açılan davanın kısmen kabulüne; Euro Gıda Şirketi bakımından da bozma öncesinde olduğu gibi devralan Şirket olması sebebiyle işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalılar lehine hükmedilen nispi vekâlet ücreti miktarının hatalı belirlendiğini, kabul edilen miktarı aşacak şekilde vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, red sebebi aynı olan davalılar lehine ... vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini, davalı Selçuk Gıda Şirketi bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hükmedilen vekâlet ücretinin miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 13 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde temyiz edenin sıfatına göre hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava dilekçesinde, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davalı Şirketlerin toplam 12.000,00 TL alacak miktarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları talep edilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada, davalı Selçuk Gıda Şirketinin kendi dönemindeki süre ve ücretle sınırlı olarak davacının 231,16 TL kıdem tazminatı alacağından sorumlu olduğu hüküm altına alınmış ise de hüküm altına alınan bu miktar bakımından davalı Selçuk Gıda Şirketi aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemiştir.

İlâmın İlgili Hukuk kısmının (2) numaralı paragrafında da belirtilen karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmü gözetildiğinde, davacı lehine davalı Selçuk Gıda Şirketi aleyhine olmak üzere 231,16 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin sonuna "Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 231,16 TL vekâlet ücretinin davalı Selçuk Gıda Endüstri İhracat İthalat AŞ'den alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,