Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/18483 K.2023/1529

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.09.2017 tarihinden 30.02.2018 tarihine kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını, asgari ücret ve sefer pirimi aldığını, ödenmeyen 1 ay 7 günlük ücreti bulunduğunu, yurt dışı seferden dönerken yurt içi seferler de yaptığını, ayrıca hafta sonları da çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, müvekkilinin yurt dışında olduğu hafta sonu tatil günleri için hesaplama yapılması gerektiğini, ... bayram ve genel tatil ücretinin de ödenmediğini, bu nedenlerle ... sözleşmesini haklı olarak feshettiğini iddia ederek ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hizmet döküm cetveli kayıtlarında işe giriş ve işten çıkış tarihlerinin görülebileceğini, davacının çalışmak istemediğini söyleyerek işi bıraktığını, daha sonra başka bir ... bulduğunun öğrenildiğini, davacının iddia ettiği gibi çalışanlara prim ödemesi yapılmadığını, davacı yurt dışına çıktığında verilen meblağın ücretine dâhil olmadığını, yol ve gümrük masraflarını karşılaması için verildiğini, ayda 3 sefer yapmasının imkansız olduğunu, bayram ve resmî tatillerde yurt dışında çalıştırılmadığını, şoförlerin tatillerde evlerine gelip dinlendiklerini,

yurt dışında fazla çalışma yapmanın ve pazar günleri araçların çalışmasının yasak olduğunu, bu nedenle davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığı, dosyaya sunulan takometre kayıtlarının dökümlerinin incelenmesi sonucunda, davacının haftalık 45 saati aşan ve yedi gün kesintisiz çalışmasının bulunmadığı gerekçesi ile davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağı taleplerinin reddine, ... bayram ve genel tatil ücreti açısından davacının yurt dışında geçirdiği sürelerde tüm ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışması nedeniyle bu alacak talebinin kabulüne, ücret alacağı yönünden ise davacıya çalıştığı süre boyunca brüt 8.515,92 TL ödeme yapıldığı,

davacının son 1 aylık çalışması için (01.01.2018- 17.02.2018) yapılması gereken ödeme tutarı brüt 9.929,69 TL’den davalı işveren tarafından yapılan ödemenin mahsubu sonucunda davacının 1.413,77 TL brüt ücret alacaklısı olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ek kararı ile hüküm altına alınan miktarın istinaf sınırının altında olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve istinaf başvurusunun reddine dair 09.03.2021 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; istinaf taleplerinin kesinlik sınırı altında olmadığını, bu nedenle ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkilinin uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, aylık ücretinin tartışmalı olduğunu, fazla çalışma ve hafta tatili taleplerinin kabulü gerektiğini, resmî tatillerde araç kullandığını ve takograf kayıtlarının dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile reddedilen miktar kesinlik sınırının altında ise de davacı tarafça taleplerin ıslah edilmediği, davacının hak kazanması ihtimaline binaen talep edebileceği alacak miktarlarının hesaplanmadığı ve dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu dikkate alındığında davacı yönünden Mahkemece verilen kararın kesin olmadığı anlaşıldığından 09.03.2021 tarihli ek kararın kaldırılarak davacının istinaf itirazlarının incelenmesine karar verilmiş ve yapılan incelemede davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı,

fazla çalışma ve hafta tatillerinde çalışma iddiaları yönünden ispat yükünün davacı işçide olduğu, davacı işçinin de bu konudaki ispat yükünü gereğini yerine getiremediği, takograf kayıtlarında haftalık 7 günlük kesintisiz çalışması ve haftalık 45 saati aşan çalışması bulunmadığı anlaşıldığından, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına ilişkin taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davacının diğer istinaf itirazlarının ise yersiz olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine ilişkin kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 307, 311, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 41, 44, 46, 47 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,