Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/2343 K.2022/3797

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve davacı vekilince duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedildiğini, ... 1. İş Mahkemesinin 2014/431 esas sayılı dosyası ile açılan işe iade davasında verilen kararın temyizi sonucu Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 23.03.2015 tarih ve 2015/7026 esas 2015/11135 karar sayılı ilamında "...Davacının bu eylemleri iş yürütümünü bozucu nitelikte olup işveren feshi için geçerli sebep teşkil etmektedir..." şeklinde belirtildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2016/32891 esas, 2020/5525 karar ve 03.06.2020 tarihli ilamıyla özetle ve sonuç olarak; “...gerekçeli kararda bahsi geçen Dairemizin 23.03.2015 tarih 2015/7026 esas 2015/11135 karar sayılı ilamında, davacının işin yürütümünü bozucu nitelikte davranışlarının bulunduğu belirtilerek davalı tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı vurgulandığından, Dairemizin temyiz incelemesi neticesinde işveren feshinin geçerli nedene dayandığı,

başka bir ifadeyle davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandırmayacak şekilde haklı nedenle son bulmadığı belirgin olduğundan, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulü yerine, hatalı gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin ayrı ayrı reddi bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: Davalı Temyizi Yönünden ;

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesinin 3.bendindeki “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” hükmü gereği ve aynı maddenin 4. bendinde ki “Kanun yoluna başvuru süresi, ilamın taraflara tebliğinden itibaren işlemeye başlar” hükmü gereği, iş mahkemesinden verilen kararlar tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz olunabilir.

Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. Maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. İki hafta içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK.

434/2) veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

... 15. İş Mahkemesi’nin 2020/237 esas, 2021/1055 karar ve 23.11.2021 tarihli gerekçeli kararının davalı vekiline 11.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın yasal iki haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra 03.01.2022 tarihinde temyiz edildiği uyap kayıt tarihinden anlaşıldığından davalının temyiz talebinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı Temyizi Yönünden;

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının hizmet süresinin tespiti hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davadışı ... Yönetim Danışmanlık A.Ş. nezdinde 02.05.2005 -14.11.2007 tarihleri arasında çalışmış, 15.11.2007 tarihinden fesih tarihine kadar ise davalı şirket nezdinde çalışmıştır. Dosyada mübrez “iş sözleşmesinin devri sözleşmesi” başlıklı sözleşme ile, davacının davadışı ... Yönetim Danışmanlık AŞ ile yaptığı 02.05.2005 tarihli iş sözleşmesi devreden yani dava dışı ...

Yönetim Danışmanlık A.Ş. tarafından, kıdeme dayalı bütün haklarınıda kapsayacak şekilde devralan davalı şirkete devredilmiştir. Davacınında rızası ve imzası ile yapılan bu sözleşme ve davalı şirket tarafından düzenlenen ücret bordrolarında kıdem tarihinin 02.05.2005 olarak yer alması da göstermektedir ki; davacının davalı işyerindeki kıdem süresi 02.05.2005-21.01.2014 tarihleri arasındadır.

Yanılgılı değerlendirme ile hizmet süresinin 15.11.2007 tarihinden itibaren başladığının kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı davalı işyerinde 30.05.2011 tarihine kadar full-time çalışmış, bu tarihten fesih tarihine kadar ise part-time çalışmıştır. Her ne kadar çalışma süresi kesintisiz ise de, her iki çalışma dönemi açısından davacının aylık ücretinin miktarı farklı olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken bu hususun gözden kaçırılması isabetsizdir.

Davacının kısmi süreli olarak çalıştığı 30.05.2011 tarihinden sonraki dönem için, ücret bordrosundan tespit edilen son çıplak brüt 691,00 TL ücret esas alınmalıdır.

Tam süreli çalıştığı 30.05.2011 tarihinden önceki dönem için ise, davacının 30.05.2011 tarihinde bordro ücreti brüt 1.028,00 TL olup, bu ücretin tazminata esas ücretin tespitinde baz alınması gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir. Kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken, 02.05.2005-30.05.2011 tarihleri arası çalışma dönemi full-time, 30.05.2011-21.01.2014 arası çalışma döneminin part-time olduğu ve giydirilmiş ücret miktarlarının da birbirinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

4-Davacının tazminata esas giydirilmiş brüt ücreti hesaplanırken kendisine son bir yıl içerisinde sağlanan ve para ile ölçülmesi mümkün her türlü menfaatin bir aya düşen kısmının son brüt ücretine eklenmesi yasa gereği olup, part-time ve full-time çalışma nedeniyle ücret miktarı farklı olacağından, buna göre her iki dönem içinde davalı işverence sunulan ücret bordrolarında yer alan sosyal haklar ayrı ayrı değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bir diğer bozma nedenidir.

Sonuç: