Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/3240 K.2022/6215

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.05.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat Merve Ayhan geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyeri yetkilisi ile 01.09.2012 tarihinde bir araya gelerek davalı Şirketin Türkiye'de şube açması ve açılacak şubede müvekkilinin de sorumlu müdür olarak çalışması yönünde anlaşarak iş sözleşmesi imzaladıklarını, müvekkiline çalışabileceği ofisin kiralanması ve sözleşmede kararlaştırılan asistanın işe alınması işlerinin verildiğini, müvekkilinin sözleşme gereği yapılması gereken tüm işleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini, sözleşmenin ilk döneminde davalı tarafından ücret ve harcamalar için 10.000,00 USD gönderildiğini,

ancak Şirketin kuruluş aşamasına gelindiğinde sözleşmeye aykırı davranıldığını, sözleşme süresinin dolması üzerine müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, davalı işverenlikçe bu ihbara iş sözleşmesinin 01.03.2013 tarihinde feshedildiği bildirilmek suretiyle cevap verildiğini, ancak söz konusu tarihte herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığını beyanla 60.000,00 USD ücret, 5.750,00 USD asistan ücreti ve 15.137,00 TL masraf alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan 01.09.2012 tarihli sözleşme uyarınca, davacının davalıya ait temsilcilik ofisinde çelik satış müdürü olarak aylık 5.000,00 USD ücretle işe alındığı, davalı işverence 01.03.2013 tarihinde davacıya teslim olunan mektup ile fesih bildiriminin yapılmış olduğu, 01.09.2012-01.03.2013 tarihleri arasında geçen altı aylık süre esas alınarak hesaplama yapıldığı, davacının aylık net 5.000,00 USD ücretinin iş sözleşmesi ile ispatlandığı, davacıya 06.12.2012 tarihinde 2012 Eylül ve Ekim ayları ücretleri karşılığında 10.000,00 USD ödendiği,

28.11.2012 tarihinde ofis ekipmanları için yapılan 10.000,00 USD ödemeye ilişkin olarak davacı yanın herhangi bir masraf belgesi ibraz etmediği, bu nedenle ofis ekipmanları için yapılan ödeme de dikkate alınarak davacıya toplamda 20.000,00 USD ödeme yapıldığı, davalı Şirketin davacı ve yanında çalıştırdığı asistanın ücretlerini göndermediği gerekçesi ile davacının hak ettiği ücret alacağı ile asistanlık alacağına yönelik taleplerinin kabulüne, masraf alacağı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı Şirket ile yapılan sözleşme gereğince davacının tüm sözleşme yükümlülüklerinini yerine getirdiğini, davalı tarafından ofis ekipmanı için dava dışı ...Metal Mad. İnş. Tarım Dış Tic. Ltd.

Şti.'ye 10.000,00 USD gönderdiğini, asistan olarak istihdam edilen ...'ya Şirketçe kendisi için yapılan 10.000,00 USD ücret ödemesini verdiğini, yine kendi olanakları ile 5.750,00 USD ödediğini, bu durumda kendisinin hiçbir ücret ödemesi almamış olduğunu, davalı Şirket üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği için Türkiye temsilciliğinin kurulamadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin davacının fesih ihtarnamesinin keşide edildiği tarihe kadar devam ettiğini, davalının fesih iradesinin hiç bir zaman oluşmadığını,

davalı Şirket gerekli bilgileri göndermediği için şirket kurulamadığından dava dışı ...Şirketince ödemeye ilişkin fatura kesilemediğini ve iş sözleşmesinin 01.03.2013 tarihinde sona erdiğine ilişkin tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının Ekim 2012 tarihi sonrası fiilen çalışmadığını, davacının ücret alacağı bulunmadığını, asistan ücretinin ödendiğine dair belge olmadığından davacının asistan ücretine hak kazanmadığını, yine davacı tarafından ofis masraflarına ilişkin belge sunulmadığını, faizin de hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Şirket tarafından sunulan belgelerden davacının davalı Şirkete bağlı olarak Türkiye ofisinde satış müdürü sıfatı ile 01.09.2012-01.03.2013 tarihleri arasında fiilen altı ay süre ile aylık net 5.000,00 USD ücret karşılığı çalıştığı, davalı Şirket tarafından davacıya ücret olarak 10.000,00 USD, ofis ekipmanları için 10.000,00 USD ödeme yapıldığı; davacı tarafından, ofis ekipmanları için ödeme yapıldığı ve asistan ...'ya Şirket adına ücret ödendiği hususlarının kanıtlanamadığı, davalı Şirketin bu yöndeki istinaf sebeplerinin yerinde olduğu,

davacının altı ay çalışma dönemi için 10.000,00 USD ücret alacağı için havale edilen miktar, yine ofis ekipmanları için havale edilip harcandığı kanıtlanamayan 10.000,00 USD olmak üzere toplam 20.000,00 USD ödeme 30.000,00 USD ücret alacağından mahsup edildiğinde davacının bakiye ücret alacağı olarak net 10.000,00 USD'ye hak kazandığı, tarafların bu yönlere ilişkin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince yabancı para üzerinden hüküm altına alınan ücret alacağı için mevduata uygulanan en yüksek banka faizi işletilmesine karar verilmişse de Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un (3095 sayılı Kanun) 4/a maddesi gereğince devlet bankaların USD olarak açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiği, davalı Şirketin bu yöndeki istinaf sebeplerinin yerinde olduğu gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine,

davalı tarafın istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulan dekontlar, iş sözleşmesi, e-posta yazışmaları ve tanık beyanına göre davalı Şirket tarafından gönderilen ödemelerin müvekkilinin işçilik alacağından mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili ile davalı Şirket arasında imzalanan iş sözleşmesinin müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğine ilişkin 21.10.2013 tarihli ihtarnamesine kadar devam ettiğini, 06.12.2012 tarihli "Eylül Ekim 2012 Maaş Ödemesi" açıklaması ile gönderilen 10.000,00 USD'nin iş sözleşmesi hükmü gereği asistan olarak istihdam edilen dava dışı ...'ya ücret olarak ödendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ödemesini aldığı Eylül ve Ekim 2012 aylarından sonra işini yerine getirmeye devam ettiği veya işini yapmaya hazır olduğunu gösterir nitelikte dosyada bir belge bulunmadığını, bu nedenle davacının ücrete yönelik talebin tümden reddinin gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının 28.11.2012 tarihinde "ofis ekipmanı için ödeme" açıklaması ile yaptığı havalenin davacının kabul edilen ücret alacağından mahsup edilip edilemeyeceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı veklilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin davalı nezdinde 01.09.2012-01.03.2013 tarihleri arasında altı ay süre ile net 5.000,00 USD aylık ücret karşılığı çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında bulunan ödeme belgelerine göre ispat yükü üzerinde olan davalı işverence, davacının çalışma süresi boyunca hak ettiği ücret alacağının yalnızca iki aylık kısmının ödendiği kanıtlanabilmiştir.

Kabul edilenin aksine davalı tarafından 28.11.2012 tarihinde "ofis ekipmanı için ödeme" açıklaması ile yapılan ödemenin dava dışı şirketin banka hesabına yapıldığı hususu dosyada mübrez banka dekontu ile sabittir. Davalı tarafından ofis ekipmanı için dava dışı şirkete yapılan 10.000,00 USD'lik ödemenin davacının ücret alacağından mahsup edilmesinin isabetli olmadığının anlaşılmasına göre dava konusu ücret alacağı yönünden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,