Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5 K.2022/1035

Davacı ... ile davalı ... Bakanlığı arasındaki davada İskenderun 1. İş Mahkemesinin miktar itibariyle kesin olan 17/12/2019 tarih, 2018/741 esas ve 2019/738 sayılı kararının hukuka aykırı olduğu iddiası ile kanun yararına bozulması, Adalet Bakanlığı'nın 28.12.2021 tarih ve 39152028-153.01-1039-2020-E. 2622/38787 sayılı yazısı ile talep edilmiş olmakla,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363. maddesindeki ;

"(1) (Değişik: 20/7/2017-7035/33 md.) İlk Derece Mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır." hükmü gereği dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacı işçinin alacakları ile ilgili İskenderun 1. İş Mahkemesinin 2013/173 esas dosyasının 18/03/2014 günü karara bağlandığını, dosyada ıslah hakkı bir defa kullanılabildiğinden, bakiye alacakların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı muhtelif işçi alacakları dolayısıyla İskenderun 1. İş Mahkemesinin 2013/173 esasına kayıtlı dava açtığını, davası kısmen kabul edilen davacının 2014/107 esas sayılı davayı açtığını ve akabinde de aynı gerekçe ile bu kez de eldeki iş bu davayı açtığını, davanın hukuk ve usule uymayan haksız ve mesnetsiz bir dava olduğunu belirtip davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı ... Bakanlığı 5018 sayılı Kamu Maliye Yönetimi ve Kontrol Kanunun (I) sayılı Cetveline göre Genel Bütçe kapsamındaki kamu idaresi olduğu,bu nedenle yukarıda belirtilen 492 sayılı Harçlar Kanununa göre harçtan muaf olmasına rağmen, Mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.Hal böyle olunca Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, Kanun Yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü gerekmiştir.