Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/8831 K.2022/11615

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 18.07.2000-22.12.2017 tarihleri arasında çalıştığını, muhabir olmasına rağmen ... Gazetesinde ve ... TV de kameramanlık, montaj ve kurgu işlerini de yaptığını, haftalık 45 saatin üzerinde çalıştığını, fazla çalışma iddiasının tanık beyanları ve müvekkilinin gazeteye giriş yaptığı gece haberleri evraklarının saatleri ile kanıtlanacağını ... sürerek fazla çalışma ücreti alacağı ile 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'a (5953 sayılı Kanun) göre hesaplanacak fazla çalışma ücretinin %5 fazlalığı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığını, davacının normal çalışma süresinin 09.00/10.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, davacının önceki yıllarda haftada 1 ya da 2 gün canlı yayında kaldığını; ancak canlı yayında kaldığı akşamların ertesi günü öğlen 12.00 veya 13.00'de işe gelerek bu durumu telafi ettiğini, işyeri çalışma prensibi gereği işyeri WhatsApp grubuna gece çalışmasının bildirildiğini ve bu çalışmayı telafi edecek şekilde ertesi gün işyerine geç gelindiğini, davacının fazla çalışması olmadığı için %5 fazlalığa ilişkin talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya ücret bordroları ya da davacının çalışma düzenini gösterir yazılı puantaj kaydının ibraz edilmediği, fazla çalışmanın tespitinde tanık beyanlarının değerlendirildiği, davacı tanıklarından ...ve ...'nin davacı ile aynı işyerinde çalışmadığı, bu nedenle beyanlarına itibar edilmediği, davacı tanığı A.Ş.'nin beyanının ise davacı ile birlikte çalıştıkları 15.12.2010-27.04.2017 tarihleri arasındaki dönem ile sınırlı olarak dikkate alındığı,

davacı ve davalı tanık beyanlarının ortalaması alındığında davacının haftanın 5 günü 09.00-20.00 saatleri arasında ve 1 günü 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı, fazla çalışma süresinin haftalık 7,5 saat olarak tespit edildiği, 5953 sayılı Kanun'a göre fazla çalışma ücretinin günlük %5 fazlalığına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/48 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Tarafın İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin ve davacı tanığı olarak dinlenen A.Ş., ...ve ....'nin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini, müvekkili ile A.Ş.'nin yıllarca aynı ... yerinde bir arada çalıştığını, müvekkilinin çalışmış olduğu kanalda müvekkilinin kameramanlık ve montaj işi ile uğraşırken A.Ş.'nin müvekkili ile aynı ekip içerisinde muhabir olarak görev aldığını, aynı kanal içerisinde aynı çalışma usulüne göre çalışma yaptığından müvekkilinin fazla çalışması olduğu konusunda hükme esas alınabilecek en önemli tanığın A.Ş. olduğunu,

müvekkilinin çalışma arkadaşı olan A.Ş.'nin beyanlarına göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak müvekkilinin haftalık fazla çalışma süresinin 19,5 saat olduğunun kabulü gerektiğini, davacı tanığı M.Y.'nin müvekkili ile aynı kanalda 3 yıla yakın süre çalıştığını, çalışma usulü hakkında yakınen bilgi sahibi olduğunu, beyanında çalışmasının saat 09.00'da başladığını nitekim kaçta biteceğinin belli olmadığını, gece çalışmalarına gidildiğini ifade ettiğini, davalı tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğunu, davalı tanıklarının müvekkilinin kameramanlık, haber montajı ve yerine göre haberlere çıktığını belirttiklerini,

bu kadar geniş bir çalışma alanı olan müvekkilinin çalışma saatlerine göre çalışmış olduğu iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, Anayasa Mahkemesinin ilgili iptal kararının kesin olup geriye yürümeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Tarafın İstinaf Sebepleri Davalı vekili; beyanına itibar edilen davacı tanığı A.Ş.'nin müvekkiline karşı devam eden davası bulunduğunu, davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanına itibar edilemeyeceğini, davacı ile aynı yerde ve tarihlerde çalışmayan tanıklar dâhil olmak üzere tüm tanıkların beyanlarında esnek çalışma saatleri olduğunu ifade ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının fazla çalışma ücreti alacağını yöntemince ispatlayamadığı, beyanına itibar edilen davacı tanığı A.Ş.'nin davalı işverene karşı davasının bulunduğu, davacı ile menfaat birliği içinde olan tanığın beyanları ile hüküm kurulmasının yerinde olmadığı, davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talebinin yerinde olduğu, davacı vekilinin istinaf talebinin ise yerinde olmadığı,

davacının diğer alacak talebinin dayanağı olan 5953 sayılı Kanun'un ilgili maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle verilen ret kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücreti alacağının ispatı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5953 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR