Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/13757 K.2023/18948

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin İzmir Büyükşehir Belediyesi İzmir Elektrik Su Havagazı Otobüs ve Troleybüs (ESHOT) Genel Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, uzun süredir gece çalışması yaptığını, hafta tatilinin kesintisiz 24 saat kullandırılması gerekirken daha az kullandırıldığını, bazı günler gün içerisinde çalışmalarının parçalara bölündüğünü, 05.30'da aracı alıp 08.00, 09.00 gibi teslim ettiğini, ikinci kez 16.30, 17.00 gibi aracı alıp tekrar 20.30, 21.00 gibi bıraktığını ancak bu şartlara çoğu zaman uyulmayarak arada kalan sürelerde de görev yazıldığını ve göreve çağrıldığını,

gün içerisinde 15 veya 16 saat hizmete amade şekilde beklediklerini, her an işe çağrılacakları düşüncesi ile bekledikleri bu sürelerin de fazla çalışma sayılması gerektiğini ileri sürerek ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ESHOT Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülemeyeceğini, haftanın 6 günü çalışma yapıldığını, bir gün hafta tatili izni kullandırıldığını, tekli, ikili, üçlü vardiya çalışması olduğu gibi parçalı çalışma olarak tabir edilen 06.00-09.00, 16.00-21.00 saatleri arasında da çalışma yaptırılabildiğini, işçilerin rızası ile çalışma aralıklarının daha erken saatlere çekilebildiğini, tüm çalışanların kayıtlarının eksiksiz tutulduğunu ve varsa fazla çalışma ücretlerinin kayıtlara göre ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Genel Hizmet Otopark Özel Eğitim İtfaiye ve Sağlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde; arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, taleplerinin haksız olduğunu, fazla çalışma var ise bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödemesinin banka aracılığı ile yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya ibraz olunan puantaj kayıtlarında fazla çalışmaların kayıt altına alındığı ve ücret bordrolarında tahakkuk ettirilerek ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının fazla çalışmalarının bordrolarda gösterilenden daha fazla olduğunu, tanık beyanları ile dosyada bulunan hareket saat iş listelerine göre parçalı çalışmanın bulunduğunun anlaşıldığını, işveren emrinde bulunulan saatlerin fiili olarak gösterilen saatlerden daha uzun olduğunu, iş tevzi listeleri ile puantaj kayıtları karşılaştırıldığında yazılmayan fazla çalışmaların tespit edileceğini, bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporu, dosya içeriği ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre de parçalı çalışma süresi arasında kalan sürelerin çalışma süresinden sayılacağına dair hüküm bulunmadığı, tanık beyanlarına göre bu süre içerisinde işyerinde bulunma zorunluluğu olmadığı, işçilerin ihtiyaç duyulduğunda çağrılması halinde gelmek zorunda oldukları ve parçalı çalışma süreleri arasında kalan boşlukta davacının fiilen hangi saatler arasında çalıştığını somut olarak ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki gerekçelere dayanarak davanın kabulüne karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu fazla çalışma ücretinin ispatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesi ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR