Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/18521 K.2023/17895

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince11.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının talebinin 20.03.2020-21.05.2020 tarihleri arasındaki geçici görevlendirmeden kaynaklı harcırah alacağına ilişkin olduğu, dosyaya ibraz edilen uyuşmazlık konusu döneme ilişkin fatura toplamının 2.805,20 TL olduğu, bu talebin kesinlik sınırını aşmadığı ve davanın mahiyeti ile talep dönemi itibarıyla verilecek hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.