Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/2722 K.2023/4139

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.09.2014-17.01.2017 tarihleri arasında davalı Şirketin ... şubesinde muhasebe departmanında çalıştığını, 2.000,00 USD ücret aldığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ... Batı 2. ... Mahkemesinin 2017/347 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açıldığını, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretleri ile uçak bileti ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 2014-2017 yılları arasında asfalt plent operatörü olarak çalıştığını, ücretinin 1.314,00 USD olduğunu, tüm ücretlerin ödendiğini, ücret bordrolarının ihtirazı kayıt konulmaksızın imzalandığını, tanık deliline muvafakat etmediklerini, davacının ücretinden uçak bileti bedelinin kesilmediğini, 2015 yılı Nisan ayında ücretsiz izin talep eden davacıya izin verildiğini, uçak bileti kesintisinin bu izinle alakalı yapıldığını, uçak biletlerinin yıllık izinler için geçerli olduğunu, ücretsiz izinler için geçerli olmadığını, davacının müvekkili Şirket çalışanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde 17.09.2014-17.01.2017 tarihleri arasında muhasebe elemanı olarak çalıştığı, fazla çalışma yaptığını iddia eden işçinin bu iddiasını ispatla yükümlü olduğu, ücret bordrolarına ilişkin kuralların burada da geçerli olduğu, fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaların delil niteliğinde olduğu, ancak fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesinin gerektiği, yine 4857 sayılı ...

Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 47 nci maddesinde, Kanun'un kapsamındaki işyerleri bakımından, ... bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretinin ödeneceğinin hükme bağlandığı, 4857 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu,

işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında ifade edilmiş olduğu, davacının yurttan çıkış ve dönüş tarihleri dikkate alınarak yapılan hesaplamada 2014 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ilişkin ücret bordrolarının sunulduğu ve sunulan ücret bordrolarının imzalı olduğu, fazla çalışma tahakkuklarını da içerdiği anlaşılmakla bu ayların fazla çalışma alacağından dışlandığı,

puantaj kayıtları ve tanık beyanları uyarınca davacının fiilen çalıştığını ispat ettiği, davalı tarafın karşılığını ödediğini kesin deliller ile ispat edemediği ve bilirkişinin miktarlarını belirlediği, ... bayram ve genel tatil ücreti alacağının hafta tatili ücreti alacağının, fazla çalışma ücret alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği, bu alacakların bir kısmı yönünden yazılı delil bulunmadığı, tanık anlatımlarına dayalı belirleme yapıldığından tanık beyanlarına göre hesaplanan alacaklar üzerinden takdiri indirim uygulandığı,

davacının uçak bileti alacağına yönelik talebinin tarih ve miktar yönünden somut bir talep olmadığı, kesinti miktarının da tespitinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; gerekçeli kararda müvekkilinin ücretinin brüt 2.000,00 USD olarak belirtildiğini, ancak bu miktarın brüt değil net olduğunu, bilirkişi raporunda da net 2.000,00 USD üzerinden hesaplama yapıldığını, sehven yapılan hatanın düzeltilmesi gerektiğini, ayrıca müvekkili tarafından yapılan yargılama giderleri ve müvekkili lehine hüküm altına alınan vekâlet ücretinin eksik hesaplandığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yemin teklif etme haklarının bulunduğu hatırlatılmadan karar verildiğini, cevap dilekçesinin deliller kısmında yemin deliline dayandıklarını, ancak Mahkemece hatırlatılmadığını, imzalı son ücret bordrosunda aylık net ücretin 1.304,00 USD olduğunu, dosya kapsamında ücretin hatalı tespit edildiğini, bilirkişinin tespit ettiği ödeme belgelerindeki ücretin davacının o aya ait fazla çalışmalarının vs. alacakları ile birlikte tahakkuk eden ücretler olduğunu, tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplamanın da hatalı olduğunu,

davacının alet operatörü olarak işe alındığını daha sonra idari personel (puantör) olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasını gerektirir bir durum bulunmadığını, salt davacı tanık beyanlarının dikkate alınamayacağını, ücret pusulalarında fazla çalışma yapıldığı takdirde fazla çalışma ücretlerinin tahakkuk ettiğini ve davacı tarafından ihtirazı kayıtsız imzalandığını, tanıkların davalıya karşı davalarının bulunduğunu, davacının ilk işe başladığı 2-3 ay alet operatörü olarak görev yaptığı dönemde hafta tatili çalışması yaptığını ve ücretinin ödendiğini, ancak puantör olarak görev yaptığı dönemde hafta tatili çalışmasının olmadığını,

kaldı ki davacı tanıklarının da haftanın 6 günü çalışma yapıldığını beyan ettiğini, davacının resmî tatillerde çalışmadığını, 18.02.2015 tarihli ibranamede 10.04.2015-25.04.2015 tarihleri arasında ücretsiz izin kullanmak istediğini ve bu tarihler için hafta tatili ve bayram ücretlerinden olan alacaklarının kesilmesini kabul ettiğini, bu süreye ilişkin olarak hiçbir alacak talep etmeyeceğini belirttiğini, dolayısıyla davacının hiçbir alacağının bulunmadığını belirterek, Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı Şirketin ...'daki işyerinde 17.09.2014 -17.01.2017 tarihleri arasında muhasebe departmanında çalıştığı, banka kayıtlarına göre 2016 yılı Eylül ve Ekim aylarında davacının hesabına "ücret" açıklaması ile 2.000,00 USD yatırıldığı, davacı iddiası da değerlendirilerek net 2.000,00 USD ücret tespitinde bir isabetsizliğin bulunmadığı,

davacının fazla çalışma çalışmasının puantaj kayıtlarının bulunduğu dönemin kayıtlara göre diğer dönemin ise tanık beyanlarına göre olmak üzere, puantaj kayıtlarına göre bir dönem haftalık 9 saat, bir dönem ise haftalık 15 saat fazla çalışma tespiti, tanık beyanlarına göre hesaplanan dönemde ise haftalık 9 saat fazla çalışma tespiti ile fazla çalışma tahakkuku bulunan imzalı bordro dönemleri ve davacının ...'de bulunduğu dönemler dışlanarak yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu, bordrolarda ... bayram ve genel tatil tahakkukunun bulunmadığı,

puantaj kayıtları bulunan dönemin kayıtlara göre diğer dönemlerde ise tanık beyanlarına göre ... bayram ve genel tatil çalışma tespiti ve davacının ...'de bulunduğu dönemler ile pazar günleri dışlanarak yapılan hesaplamada bir hatanın bulunmadığı, bir kısım bordrolarda hafta tatili tahakkuku mevcut olduğundan, tahakkuk olmayan ve puantajların bulunduğu dönemlerde kayıtlara göre, kayıt bulunmayan dönemlerde tanık beyanlarına göre hafta tatili tespiti ve hesabının doğru yapıldığı,

davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık itirazı bulunmakta ise de işyerinde fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil çalışması yapıldığının kayıtlarla da desteklendiği, Mahkemece yemin deliline başvurulup başvurulmayacağı hususunun kendiliğinden taraflara hatırlatılamayacağı, gerekçede Mahkemece sehven davacının ücretinin net 2.000,00 USD olduğu belirtilmesi gerekirken brüt olarak belirtilmesinin hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden sonuca etkili olmadığı,

hüküm altına alınan yargılama giderlerinde bir eksikliğin bulunmadığı anlaşılmakla, bu hususlara ilişkin olarak davacı ve davalı tarafından ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı; ancak Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmekle kabul edilen miktar yönünden davacı lehine hüküm altına alınan vekâlet ücretinin İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibarıyla geçerli olan Tarife gereğince hatalı olduğu, kabule göre 15.464,49 TL vekâlet ücretinin hüküm altına alınması gerekirken daha düşük miktarın hüküm altına alındığı,

bu nedenle davacının bu hususa ilişkin istinaf talebinin yerinde olduğu gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının ücretinin tespiti ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ve uçak bileti ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına, alacakların ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4857 sayılı Kanun'un 32, 41, 44, 46, 47, 49 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,