Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/333 K.2023/4177

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı hastanede 14.11.2001 tarihinde alt işveren nezdinde çalışmaya başladığını, sonrasında alt işverenler değişse de davacının çalışmasına kesintisiz devam ettiğini, davacının ... sözleşmesini 27.08.2014 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı için feshettiğini, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurum çalışanı olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirketler vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatıyla Kurumun sorumlu olduğunu, davacının sundukları istifa dilekçesinden görüleceği üzere yıllık izinlerini kullandığını kabul ettiğini, 13 yıla yakın bir zamanda hiç yıllık izin kullanılmadığı talebinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacıya bu yönde yemin teklif ettiklerini, davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı, yıllık izinlerin kullandırılıp kullandırılmadığı hususlarının ortaya çıkması bakımından diğer alt işverenlerin davaya dâhil edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.12.2015 tarihli ve 2014/786 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararı ile davacının asıl işveren davalı Kurum nezdinde değişen alt işverenlerde ve en son alt işveren davalı Şirketlerin oluşturduğu ortaklıkta hastane işyerinde 14.11.2001-27.08.2014 tarihleri arasında çalıştığı, toplam kıdeminin 12 yıl, 9 ay, 14 gün olduğu, davacı tarafın emeklilik nedeniyle ... sözleşmesini feshettiğini iddia ettiği, davacının iddiasını dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarıyla ispatladığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yine kullandırıldığı ya da fesihte ödendiği ispatlanamayan yıllık izin ücretine yemin kesin deliliyle hak kazandığı, denetime elverişli bilirkişi raporuyla davacının alacak ve tazminatlarının ortaya konulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.10.2019 tarihli ve 2017/13271 Esas, 2019/17811 Karar sayılı kararıyla davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde 31.12.2009-28.....2010 tarihleri arasında çalışma kaydı olmadığı, davacının davalı işyerinde çalıştığını ispatlayamadığı sürenin dışlanarak hizmet süresinin belirlenmesi gerektiği, davalı Şirketler vekilinin davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davacının yıllık iznini kullandığına dair ibare taşıyan yazılı istifa dilekçesini sunduğu ve ayrıca yemin teklifinde bulunduğu,

Mahkemece, davacı asıla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 238 inci maddesine uygun yemin yaptırılmadığının anlaşıldığı, davacı asılın iddiası çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmamak olduğuna göre çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığına yönelik olarak beyanda bulunup yemin etmesi gerektiği, davacı el yazılı dilekçesinde izinlerini kullandığından da bahsettiğinden 6100 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi uyarınca yemin dışında bu hususta da davacıdan açıklama talep edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hastane işyerinde 31.12.2009-28.....2010 (5 ay, 29 günlük süre dışlanarak) tarihleri arasında çalıştığı, toplam kıdeminin 12 yıl, 3 ay, 15 gün olduğu, Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda yıllık izin konusunda davacının isticvap ve yeminli beyanının alınması için davacıya ihtaratlı davetiye çıkartılmasına rağmen davete icabet etmediği,

dosyada mevcut davalı Şirket tarafından sunulan ve davalı Şirketlere hitaben el yazısı ile yazılan 27.08.2014 tarihli davacının imzasını taşıyan istifa dilekçesinde, "Yıllık izinlerimi ve maaş alacaklarımı aldım." beyanı da dikkate alınarak sübut bulmayan yıllık izin ücreti talebinin reddinin gerektiği, bozma ilâmından sonra aldırılan bilirkişi raporuyla davacının alacak ve tazminatının ortaya konulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz dilekçesinde; davacının, hastanede ihale alan şirketlerde çalıştığını, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, faiz hesaplamasına itiraz ettiklerini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık davacının çalışma süresinin belirlenmesi ve yıllık izin ücreti alacağı yönünden bozma ilâmına uygun karar verilip verilmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 ve 59 uncu maddeleri, 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı Salğık Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,