Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/4113 K.2023/7144

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.04.2013 tarihinde işe başladığını, genel müdüre bağlı satış müdürü olarak görevini sürdürmekte iken ... sözleşmesinin sebep gösterilmeksizin 12.....2017 tarihinde feshedildiğini, ... 8. ...

Mahkemesinin 2017/254 Esas sayılı işe iade davası sonucunda davacının işe iadesine karar verildiğini, müvekkiline genel müdür tarafından sürekli psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını, baskı ve yalnızlaştırma politikası uygulandığını, toplantılarda müvekkilinin azarlandığını, sürekli fazla ... beklentisi ile fazla çalışmaya zorlandığını, söz konusu çalışmalarının karşılığının da ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile psikolojik taciz (mobbing) nedeniyle manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; arabulucuya başvuru olmaksızın açılan davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının tüm işçilik hak ve alacaklarının ödendiğini, işçinin ücret bordrolarına herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmemiş olması sebebiyle fazla çalışma alacağı talep etmesinin mümkün olmadığını, psikolojik taciz (mobbing) uygulandığı iddiasının da ... dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.04.2013-30.04.2014 tarihleri ve 01.09.2014-12.....2017 tarihleri arasında haftada ortalama 2,5 saat, 01.05.2014-30.08.2014 tarihleri arasında ise haftada ortalama 5,5 saat fazla çalışma yaptığının dosya kapsamı ile ... olduğu; ancak davacının psikolojik taciz (mobbing) iddiasına ilişkin olarak tanık beyanlarının soyut nitelikte bulunduğu, davranışların ve söylendiği iddia olunan sözlerin tanık beyanları ile somutlaştırılmadığı, davalıya karşı dava açan davacı tanığı beyanlarının diğer tanık beyanları ile desteklenmediği,

dosya kapsamındaki başkaca delillerle ispatlanmayan psikolojik tacize (mobbing) dayalı manevi tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti alacağının kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kabul edilenden daha fazla çalışma yapıldığının e-postalar ve tanık beyanları ile ... olduğunu, 29.05.2020 tarihli ek bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre fazla çalışma ücreti alacağının kabulü gerektiğini, davalı Şirketin genel müdürünün müvekkiline psikolojik taciz (mobbing) uyguladığı hususunun tanık ve yazılı deliler ile ispat olunmasına rağmen manevi tazminat talebinin reddinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanığı H.

K'nin kendi çalışma saatlerinin nasıl olduğunun beyanından anlaşılmadığı, bu bakımdan davacının çalışmasına ilişkin beyanlarının görgüye dayalı olup olmadığının denetlenemediği, ayrıca tanığın davacının ... ve talimatı ile çalışan birisi olduğu bu bakımdan davacının fazla çalışma yapıp yapmadığını bilmesinin mümkün olmadığı, davacının iddiasının işyerindeki çalışma saatleri dışında yapılan fazla çalışmalara ilişkin olduğu,

diğer yandan işbu tanığın tüm dönem davacı il çalışmadığı ve davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık olduğu dikkate alındığında, tanık beyanı ile daha fazla çalışma yapıldığının ispatlandığının kabul edilemeyeceği, dosyaya ibraz edilen e-postaların ise haftalık fazla çalışma süresini belirlemeye elverişli olmadığı; dosya kapsamında davacıya psikolojik taciz (mobbing) yapıldığına ilişkin bir veriye rastlanmadığı, dosyada davacı ile menfaat birliği içinde olan davacı tanık beyanları dışında davacı iddiasını ispatlayacak başkaca bir delil bulunmadığı,

sistematik bir baskı durumu ortaya konulamadığından psikolojik tacize (mobbing) dayalı manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş olmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının miktarı ile psikolojik taciz (mobbing) nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 51, 58 ve 417 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,