Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/704 K.2023/1649

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; 10.....2021 tarihli kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.10.2021 tarihli kararı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 20.10.2021 tarihli bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işyerinde 15.01.1991 tarihinden itibaren gazeteci olarak muhtelif görevlerde çalışıp 2005 yılında parlamento haber müdürü, 07.03.2010 tarihinde haber yayın daire başkanı, 01.03.2012 tarihinde genel müdür danışmanı olarak görevlendirildiğini, emekli olduğu 27.09.2012 tarihine kadar çalıştığını, ödenmeyen alacakları olduğunu ileri sürerek fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacakları ile bu alacakların %5 fazlasını ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının üst düzey yönetici olduğunu, çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını, çalışması hâlinde zaten kendisine çalışma ücretinin ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.03.2026 tarihli ve 2013/797 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2016/18139 Esas, 2019/16608 Karar sayılı kararıyla davacının yıllık izin ücretinin yevmiyenin 2 katı üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğu, davacının yaptığı işin niteliğine göre mesaiye erken gelmesini gerektirir çalışmasının söz konusu olmadığı, öte yandan davacının genel müdür danışmanlığı yaptığı dönemlerde aynı şekilde çalıştığının kabul edilmesinin dosya kapsamı ile örtüşmediği anlaşıldığından, davacının alacaklarının bu kabule göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 10.....2021 tarihli ve 2019/1064 Esas, 2021/395 karar sayılı kararı ile bozmaya uyulmasına ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.10.2021 tarihli ve 2021/10363 Esas, 2021/14576 Karar sayılı kararıyla bozmadan önce karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmanın, yoğun çalışıldığı iddia edilen haziran-mayıs, kasım-aralık dönemleri için ve sabah 1,5 saat akşam için 2 saat olmak üzere haftada 5 gün için hesaplandığı, bozma ilâmına göre sadece sabah 1,5 saat dikkate alınmaksızın hesaplama yapılması gerekirken raporda 6 gün çalışma ile 09.00-18.00 saatleri arası haftalık 48 saati geçen çalışmanın fazla çalışma olarak kabul edildiği,

07.03.2010 tarihine kadar fazla çalışma olmadığının kabul edildiği ve bu tarihten 31.12.2011 tarihine kadar ise tüm çalışma dönemleri için fazla çalışma hesabı yapıldığı, bu hesaplamanın tarafların usuli kazanılmış hakkına aykırılık teşkil ettiği, hafta tatili ücretinin de bozmadan önce alınan bilirkişi raporunda %50 zamlı olarak hesaplanarak Mahkemece hüküm altına alınmış iken bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda %150 zamlı olarak hesaplanmasının davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olduğu,

fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretinin %5 fazlalıkları talebi, dava tarihinden sonra Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının gereği olarak reddedildiğinden bu ret nedeniyle oluşan miktar bakımından davalı yararına vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesinin hakkaniyetli olmayacağı, kabule göre mükerrer tahsile yol açacak şekilde harca hükmedilmesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; bozma doğrultusunda bilirkişi raporu alınarak ve usuli kazanılmış haklar gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının da tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinde haftanın 5 günü günde 8 saat olmak üzere haftada 40 saat çalışmayı aşan sürelerin fazla çalışma olarak kabul edildiğini, fazla çalışmaların eksik hesaplandığını, hafta tatillerinde yapılan çalışmaların da eksik hesaplandığını, davacının haftada 5 gün çalışıp 2 gün izin kullandığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının %5 fazlalıkları bakımından davacı yararına usuli müktesep hak oluştuğunu, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının geriye yürüyemeyeceğini,

iptal kararından önce doğmuş olan ve işverenin zamanında yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeni ile işçilik alacağını elde edememiş olan işçinin bu hakkına dokunulmaması gerektiğini, davacının yıllık izin ücreti alacağının reddinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacağı hesabının hatalı olduğunu, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, takdiri indirimin de hatalı uygulandığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının hesabı ile alacaklardan yapılan indirim noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,