Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/905 K.2023/5259

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.03.2015-31.07.2018 tarihleri arasında genel müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı Şirkette ortaklığı veya yönetim kurulu ortaklığı bulunmadığını, aylık son brüt ücretinin 3.800,00 Euro olduğunu, müvekkilinin fazla çalışma yapmaya zorlandığını, müvekkili üzerinde baskı uygulandığını, hafta sonları çalıştığını, yaptığı bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini, 2018 yılında müvekkilinin ücretine zam yapılmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesini ihtarname ile haklı sebeple feshettiğini ancak davalı tarafça yapılan ... üzerine bir süre daha işine devam ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı,

ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, sağlık giderleri ve ücret zamlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 27.07.2015 tarihinde genel müdür olarak çalışmaya başladığını, Şirkette 3 proje yöneticisi bulunduğunu, bu kişilerin davacıya destek olduğunu, davacının üst düzey yönetici olduğunu, sorumluluklarının gerektirdiği ücretin ödendiğini, davacının 22.08.2018 tarihinde davalı Şirketin rakibi olan bir şirkette işe başladığını iş sözleşmesini bu nedenle feshetmiş olma ihtimalinin yüksek olduğunu, davacının talep ettiği alacaklara hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davacı ihbar tazminatı talebinde bulunmuş ise de iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı, davalı firmanın Türkiye şubesinde genel müdür statüsünde çalışsa dahi talimatları Norveç'teki Şirketin asıl merkezinden alarak hareket ettiği, çalışmalarının haftanın 6 günü belli saatler arasında devam ettiği, genel müdür olsa dahi çalışanların çalışma düzenlerine ve ücretlerine ilişkin nihai karar veren mercii olmayıp Norveç'teki yetkililere danışması gerektiği,

haftanın 3 günü 08.00-18.00 saatleri arasında bir saatlik ara dinlenme ile günlük 9 saat çalışma yaptığı, diğer 3 ... ise çalışmalarının 20.00'ye kadar devam ettiği, 1,5 saatlik ara dinlenmeler dışlandığında günlük 10,5 saat çalıştığı, haftalık kanuni süreyi aşan 13,5 saat fazla çalışmasının olduğu ve tüm ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı,

tanık anlatımlarına göre davacının haftanın 6 günü çalıştığı bu nedenle hafta tatili ücreti alacağı talebinin ve ayrıca asgari geçim indirimi, sağlık harcaması ve ücret zammı taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının genel müdür olması nedeniyle fazla çalışma alacağı olmadığını, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığına dair iddianın yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf tanıklarının tamamının davacının genel müdür olduğunu ve işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunduğunu beyan ettikleri, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği bu nedenle fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne dair kararın yerinde olmadığı, davacı tanığı B.D'nin davacının ev arkadaşı olduğu, diğer tanık M.M.S'nin konu hakkında bilgisi olmadığı, davalı tanığı S.E.A'nın ise ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını belirttiği dikkate alındığında davacının ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasını ispat edemediği,

davacının fazla çalışma ve ulusal ... ve genel tatil alacakları bulunmadığı, davacı tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin genel müdür olmasına rağmen yurt dışı merkezli olan Şirketin CEO’sundan ... ve talimat aldığını, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshettiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ile davacı tarafından yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24, 41, 44, 47 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,