Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/12169 K.2024/15287

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.11.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir. Duruşma günü davalı vekili Avukat... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenlikte Türkmenistan ... projesinde elektrik formeni olarak 10.10.2014-20.09.2016 arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı Şirket tarafından sonlandırıldığını, son ücretinin net 2.300,00 USD olduğunu, ücretin 500,00 USD'lik kısmının elden bakiyesinin banka aracılığı ile ödendiğini, çalışma saatlerinin haftanın altı günü 07.00-21.00 saatleri arasında olduğunu, ayda iki Pazar günü 07.00-17.00 arası çalışma olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığını, Ramazan Bayramında bir gün, Kurban Bayramında ise iki gün tatil yaptıklarını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazları olduğunu, davacının belirttiği ücret miktarının yerinde olmadığını, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arasında olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ücretinin net 2.300,00 USD olduğu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, alınan bilirkişi raporuna göre davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının bulunduğu, davacının bakiye kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan fazla çalışma hesabındaki "b" seçeneğine göre net 33.909,96 USD üzerinden karar verilmesi gerektiğini, fazla çalışma, hafta tatili çalışma ve genel tatil çalışma ücreti taleplerini tanık beyanlarının yanı sıra sundukları çok sayıdaki yazılı delille ispatladıklarını, bu nedenle bu alacaklardan indirim yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; husumet itirazlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak görülemeyeceğini, davacı tarafından süresinden sonra sunulan belgelere itibar edilmesinin hatalı olduğunu, esas alınan ücretin hatalı olduğunu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını, fazla çalışma ve tatil çalışmasına bağlı ücret taleplerinin kabulünün hatalı olduğunu davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödendiğinin dekontlar ile ispatlandığını, süresinden sonra sunulan belgelere ve menfaat birliği içindeki tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu,

fazla çalışma ücretinden tatil günleri ile hafta tatiline denk gelen ulusal bayram ve genel tatil günlerinin dışlanması gerektiğini, davacının iki haftada bir gün tatil yaptığı kabulüne göre ayda en fazla bir gün hafta tatili hesaplanabileceğini, uygulanan indirimi oranının düşük olduğunu, en az %60 oranında indirim yapılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin ücrete ilişkin kabulünde hata bulunmadığı, tanık beyanlarına göre fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı, sadece günlük olağan çalışma süresine göre fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı, hesaplama içeren süre dikkate alındığında indirim oranının isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepler ve ayrıca somut uyuşmazlığa Türkmenistan hukukunun uygulanması gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin miktarı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46 ve 47 nci maddeleri, 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR