Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/12658 K.2024/15010

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Tasfiye Hâlinde ... Bankası AŞ (davalı Banka) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 12.11.2007-06.05.2014 tarihleri arasında davalı Bankada çalıştığını, fazla çalışma ve resmîi tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacağını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Banka vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin davacının üst üste 3 iş günü izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.07.2015 tarihli ve 2014/276 Karar, 2015/357 Karar sayılı kararıyla; iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğu, hangi aya ilişkin ne miktarda ücret ve ikramiye alacağı bulunduğu belirtilmediğinden davacının bu taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.02.2019 tarihli ve 2015/34922 Esas, 2019/3121 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının imzasını taşıyan iş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunun belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık 46 saat çalıştığı tespit edildiğinden, Mahkemece davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin bozmayı gerektirdiği, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140 ncı maddesi uyarınca davalı Bankanın harçtan muaf olduğunun gözetilmemesinin de hatalı olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğu, ücret ve ikramiye alacaklarının reddi gerektiği, iş sözleşmesi ile fazla çalışmanın ücretin içinde olduğunun kararlaştırılmış olması ve bu hükmün haftalık 5,2 saat fazla çalışmayı kapsaması nedeni ile davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanamayacağını, davacı tarafın tanık anlatımlarına itibar edilerek hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre Mahkemece davacının fazla çalışma ücreti alacağı yönünden bozma ilâmına uygun karar verilip verilmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Banka harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,