Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13456 K.2025/743

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde yetkili sendikanın üyesi olduğunu ve işyerindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, ancak müvekkilinin yazılı muvafakati olmaksızın 2020 yılı Eylül ayından itibaren davalı tarafça ücretinin tek taraflı olarak düşürüldüğünü ileri sürerek 2020 yılı Eylül ayından itibaren eksik ödenen ücret, ikramiye, ilave tediye ve yıpranma ödeneği farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya işyerindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, toplu iş sözleşmesi gereğince 01.03.2005 tarihinden önce işe başlayan işçilere toplu iş sözleşmesinin Ek-1/A skalasına göre, bu tarihten sonra işe başlayanlara ise Ek-1/B skalasına göre ücret ödenmesi gerektiğini;

ancak eşit işe eşit ücret saikiyle Çanakkale İl Genel Meclisinin 07.02.2013 tarihli ve 13 sayılı kararı ile 01.03.2005 tarihinden sonra işe giren işçilere de toplu iş sözleşmesinin Ek-1/A skalasına göre ücret ödenmesine karar verildiğini, Sayıştay tarafından söz konusu uygulamanın kamu zararına sebebiyet verdiği hususunun 10.12.2015 tarihli ve 184-269 sayılı karar ile tespit edildiği,

söz konusu kararın İdare tarafından temyiz edilmesi üzerine Sayıştay Temyiz Kurulunun 24.06.2017 tarihli ilâmı ile temyiz taleplerinin reddine karar verildiğini, karar düzeltme taleplerinin de Sayıştay Temyiz Kurulu tarafından reddedildiğini, Sayıştay kararları ilâm hükmünde olup yerine getirilmesi gerektiğinden davacıya da toplu iş sözleşmesinin Ek-1/B skalasının uygulanmaya başlandığını, davalı İdarenin işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Müvekkilinin davalı işyerinde yetkili sendika olan Yol-İş Sendikası üyesi olduğunu ve işyerindeki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, 2. Müvekkilinin yazılı muvafakati olmaksızın 2020 yılı Eylül ayından itibaren davalı tarafça ücretinin tek taraflı olarak düşürüldüğünü, bu hususun eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiğini, eşit işte çalışanlara eşit ücretin ödenmesi gerektiğini, işçinin muvafakati olmaksızın aleyhine olacak şekilde ücretin düşürülmesinin mümkün olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ücretinin düşürülmesinden kaynaklı dava konusu fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR