Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13461 K.2025/487

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından müvekkili Bankanın Çorlu Şubesinde yapılan teftişler neticesinde birtakım banka kayıtlarının incelendiğini, yapılan incelemeler sonucunda hatalı olarak birtakım şube çalışanlarının fazla çalışma yaptığına kanaat getirildiğini, bu yönde 04.02.2016 tarihinde tutanak hazırlandığını, tutanaktaki tespitler gerçekleri yansıtmadığından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92. maddesi uyarınca tutanağa itiraz etme zorunluluğunun doğduğunu ileri sürerek 29.02.2016 tarih ve İNC-8 sayılı müfettiş raporun iptalline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; müvekkili İdare tarafından davacı banka personelinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda inceleme yapıldığını, müfettişlerin inceleme sırasında ilgili Bankanın çalışanlarının çalışma durumunu hangi sistemle takip ettiği ile bağlı olmadığını, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacı ile Log in-Log out sistem kayıtlarındaki bilgiler ile Bankanın kamera sistemindeki bilgilerin karşılaştırılmasını talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Bankada hem bankacılık sistemlerinin takibi ve hem de çalışanların çalışmalarının takibi için 2 farklı sistem kullanıldığı, çalışanların normal çalışmalarına ek olarak fazla çalışma yapıp yapmadıklarının tespiti için sadece bankacılık sistemi olarak kullanılan Log in-Log out sisteminin incelenmesi ile sonuca gidilemeyeceğinin, ayrıca planet sistemi adı verilen ve çalışanların fazla çalışmaların takip edildiği sistem kayıtlarının da takibi gerektiği, planet sistemi ile bir çalışanın fazla çalışma talebini sisteme girdiği,

bu talebin yönetici tarafından onaylandıktan sonra çalışanın fazla çalışma yaptığı ve Bankanın ilgili bordro birimleri tarafından tahakkuka dönüştürüldüğü, Log in-Log out sisteminin bankacılık işlemleri için kullanıldığı, bir an için söz konusu sistemdeki log kayıtlarının çalışanın fazla çalışma yaptığına delalet edeceği düşünülse de bir çalışanın çeşitli sebeplerle söz konusu sistemden çıkış yapmayı unutmuş olması veya sistemden geç çıkış yapmış olmasının o kişinin fazla çalışma yaptığına tek başına yeterli olmadığı,

kaldı ki bir çalışanın bu sistemi açmaksızın herhangi bir şekilde iş yerinde normal çalışma veya fazla çalışma yapmasının da mümkün olduğu bu hâlde de Log in-Log out sisteminde kaydı bulunmayan kişinin kayıt bulunmadığı gün iş yerine gelmediği veya fazla çalışma yapmadığı sonucunun çıkarılamayacağı, hâl böyle iken sadece Log in-Log out sistemi incelenerek bir çalışanın fazla çalışma yaptığı ya da yapmadığının belirleyici olamayacağı, iptale konu teftiş raporunda ise bu hususlar gözardı edilerek bir inceleme yapılıp sonuca gidildiği,

bu hâli ile de söz konusu teftiş raporunun usul ve kanuna uygun olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile katılma yolu ile davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkili İdare müfettişlerinin banka personelinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda inceleme yapılmak suretiyle tutanak düzenlediğini, müvekkili İdare müfettişlerinin inceleme sırasında ilgili Bankanın çalışanlarının çalışma durumunu hangi sistemle takip ettiği ile bağlı olmadığını, bu nedenle Banka tarafından yapılan itirazın hukuki bir değeri bulunmadığını, 2. Bilirkişi raporunun hatalı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 29.02.2016 tarih ve İNC-8 sayılı raporun istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde çalışan işçilerin bir kısmı işveren aleyhine herhangi bir şikâyette bulunmadıkları hâlde davalı olarak yargılamaya dâhil edilmiştir. Söz konusu işçilerin davaya dâhil edilmeleri hatalı ise de, dahili davalılar aleyhine hüküm kurulmamış olması dikkate alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR