Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/14471 K.2025/1777

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan ihale alan alt işverenler nezdinde çalıştığını, alt işverenler ile davalı asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin davalı işyerinde yapmış olduğu işin asıl iş niteliğinde olduğunu ve çalıştığı dönemde en başından itibaren davalının asıl işçisi sayılması gerektiğini, benzer mahiyetteki Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2016/1248 Esas,

2018/350 Karar sayılı kararında muvazaa olgusunun tespiti yönünde karar verildiğini ileri sürerek davacı asılın en başından beri davalının işçisi sayılması gerektiğinin tespiti ile 29.07.2014-31.12.2018 tarihleri arasındaki döneme ait ilave tediye, ücret farkı, ulusal bayram ve genel tatil ücret farkı ve sendikal haklar ücretinin (prim, sosyal yardım, giyim yardımı, yol yardımı, kira yardımı, ek ödeme) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihale alan firmanın çalışanı olduğunu, davacının işinin asıl işin parçası olmadığını, bu nedenle davacının müvekkili İdarenin çalışanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan ... İnş. .... . ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının bir yılı aşmayan belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, taleplerin asıl muhatabının davalı ... ...İşletme Müdürlüğü olduğundan müvekkili Şirket açısından davanın husumet yokluğundan reddi gerektiği, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının hak ve alacağının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkili Şirketin sorumluluğunun sadece ve sadece Şirket bünyesinde çalıştığı dönem olabileceği ve yasa gereği asıl sorumlu davalı ... ...İşletme Müdürlüğü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile aynı bölümde çalışan işçi yönünden verilen benzer mahiyetteki Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2016/1248 E., 2018/350 K. sayılı dosyası ve bilirkişi raporu göz önüne alındığında, ...İşletmeleri ...İşletme Müdürlüğü ile alt işveren arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun ve davacının başlangıçtan itibaren davalı İdarenin işçisi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bilirkişi ... 21.12.2021 tarihli raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildi.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çalıştığı Değirmenözü Tesislerinde ürünlerin müşteri isteklerine göre paketlenerek sevkiyata hazır hâle getirilme işlemlerinin yapıldığı, davacının bu bölümünde makine tamir bakım işçisi olarak çalıştığı, davacının îfa ettiği görev, yardımcı iş kapsamında olup davalı Kurum tarafından bu işin hizmet alımı yoluyla gördürülmesi ile taraflar arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporu alınmaksızın dosya üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu, 2. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, 3. Emsal davalarda farklı kararlar verildiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı, buna bağlı olarak davacının ücret farkı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti farkı, ilave tediye ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR