Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/4681 K.2024/7556

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa ait işyerinde 1989 yılında mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığını, 2001 yılında kadroya geçirilirken derece ve kademe ilerlemesinin hatalı belirlenmesi sebebiyle hak kaybına uğradığını, Tarsus İş Mahkemesinin 2015/247 Esas sayılı dosyasında 2001 yılı öncesi çalışmalarının derece ve kademesine eklenerek fark alacaklarının tahsiline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, buna rağmen 16.07.2013 tarihinden sonra alacaklarının eksik ödenmeye devam edildiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ve yıpranma primi fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı hakkında yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının daha öncesinde davalıya karşı açtığı derece ve kademesinin tespiti ile fark alacaklarının tahsiline ilişkin davada 16.07.2013 tarihine kadarki eksik ödenen alacakların davalıdan tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, işbu davada kesinleşen dosyadaki tespitler dikkate alınarak 16.07.2013 tarihinden sonraki fark alacakların bilirkişi raporunda belirlendiği, bilirkişi raporunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; açılan davanın iyiniyetli olmayıp hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu, davacının mevsimlik işçilikte geçen çalışma sürelerinin kadrolu işçi statüsüne geçirildiği sırada dikkate alınmamasının eşitlik ilkesine aykırı bir uygulama olmadığını, talep edilen alacakların mevzuata aykırı olduğunu, müvekkili Bakanlık tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu, eksik bir ödeme yapılmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta kesinleşen Tarsus İş Mahkemesinin 2018/33 Esas (bozma öncesinde 2015/247 Esas) sayılı dosyasında davacının mevsimlik işçilikten kadroya geçtikten sonraki süreçte derece ve kademesinin hatalı belirlendiği sonucuna varılarak dava tarihi olan 16.07.2013 tarihine kadarki döneme ait fark alacakların hüküm altına alındığı, işbu davada 16.07.2013 tarihinden sonraki döneme ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacakların istendiği, İlk Derece Mahkemesince 16.07.2013-01.12.2017 dönemine ait fark alacakların hüküm altına alınmasının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının derece ve kademesinin hatalı tespit edilmesinden kaynaklı talep konusu fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,