Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/5413 K.2024/7496

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette bölge sorumlusu olarak çalıştığını, alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yapmış olmasına karşılığının ödenmediğini ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sözleşmesinin müvekkili işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının bölge sorumlusu olması nedeniyle çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, davacının iş sözleşmesine göre fazla çalışmaların aylık ücrete dâhil olduğunu, denkleştirme sistemi bulunduğunu, yıllık ücretli izinlerin ve hafta tatillerinin kullandırıldığını, kalan kısmın ise son bordro ile ödendiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı ile; davacının ödenmeyen alacakları nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, haftalık 16 saat fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı ancak karşılıklarının ödenmediği ve bakiye yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçeleriyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/2090 Esas, 2022/2360 Karar sayılı kararı ile; davacı alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını ispatladığı, bu çalışmalarının karşılığının ödendiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, davacıya kullandırılmayan yllık ücretli izinlerin bulunduğu, davalının cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmadığı, aşamalarda da yemin teklifinde bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2023 tarihli ve 2023/4285 Esas, 2023/8376 Karar sayılı kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin hesaplamanın hatalı olduğu, talep aşılmadan yapılacak hesaplama doğrultusunda yeniden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fazla çalışma ücreti bakımından davacının talebi aşılmadan yeniden yapılan hesaplama doğrultusunda, bozma konusu yapılmayan diğer alacaklar bakımından ise bozma öncesi olduğu şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilerek asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının tanığının kendisi aleyhine olan beyanlarının dikkate alınmadığını, iş sözleşmesinin feshinin araştırılmadığını, davacının işçi ve işveren arasında güveni zedeleyici, doğruluk ve bağlılığa aykırı eylemlerde bulunduğunu, çalışmalarında usulsüzlükler yaptığını bu nedenle davacının iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacı bölge sorumlusu olarak çalıştığından çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını, davacının fazla çalışma ve hafta tatillerinde çalıştığını ispatlayamadığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,