Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/8003 K.2024/12740

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Üniversite ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Üniversiteye bağlı Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, müvekkili alt işverenler nezdinde çalışırken şirketler ile asıl işveren olan davalı arasında yapılan ihalede, ihale şartnamesine göre düzenlenen ihale sözleşmesinde, ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin %62 fazlası olarak belirlendiğini,

müvekkilinin 02.04.2018 tarihinde asgari ücretin %62 fazlası ücret ile kadroya geçtiğini, işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak kadroya geçişlerinin yapıldığını, ancak sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürülerek eksik ödendiğini ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş tarihi olan 01.04.2018 itibarıyla almakta olduğu günlük çıplak ücretinin, işveren ile imzalamış olduğu belirsiz süreli iş sözleşmesinin "Ücret" kenar başlıklı 7 nci maddesinde açık bir şekilde belirlendiğini, sözleşmede davacının ücretinin asgari ücretin %62 fazlası olacağına dair bir düzenleme bulunmadığını, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde hizmet alım sözleşmesi yüklenicisi alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı KHK hükümleri doğrultusunda 02.04.2018 tarihinden itibaren davalı nezdinde sürekli işçi kadrosuna alındığı, dava tarihi itibarıyla hâlen davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği, bireysel iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde davacının brüt ücretinin 01.04.2018 tarihinde günlük 109,59 TL olduğu, bu ücretin aynı tarihteki yasal asgari ücretin %62 fazlası olduğu, davacının ücretinin iş sözleşmesinin ilgili hükmüne uygun şekilde ödenmediği ve fark alacaklara hak kazandığı sonucuna varılarak toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücret bordroları incelendiğinde mevzuatta öngörülen usul ve esaslara uygun olarak almakta olduğu günlük çıplak ücretine toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ilgili dönemlerde %4 oranında zam yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş tarihi olan 01.04.2018 itibarıyla almakta olduğu günlük çıplak ücretinin iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde açık bir şekilde belirlendiğini, sürekli işçi kadrosunda geçmeden önce yüklenici firmadan almış olduğu en son ücret ile sürekli işçi kadrosuna geçiş yaptığı tarihteki ücretinin aynı olduğunu, ücretinde herhangi bir indirim yapılmadığını,

davacının kadroya geçirildiği tarihte düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin, asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde daha fazlasının ödeneceğinin belirlenmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde hastanede hemşire olarak kanun hükmünde kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçmiş olup hâlen çalışmaya devam ettiği, idari şartnameye uygun olarak davacının kadroya geçişteki temel ücretinin asgari ücretin %62 fazlası olduğu, ancak bundan sonraki dönemler yönünden bu oranın ücret artışı anlamında işvereni bağlamayacağı, davacının iş sözleşmesinde ücrette %62 oranında zam yapılacağının gösterilmediği, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davacının kadroya geçmeden önce ihale şartnamesinde yazılı olduğu üzere asgari ücretin %50 fazlası ile çalıştığını, davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin %50 fazlası olacağını, davacının ücretinin davalı işveren tarafından tek taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın düşürüldüğünü ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır: "...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir.

Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir.

Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir..."

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,