Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/2272 K.2025/4871

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili işçinin davalı Millî Savunma Bakanlığının 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde çalıştığını, davacının ... Sendikası üyesi olup işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, toplu iş sözleşmelerinde servis hizmetinin düzenlendiğini, işçilere servis hizmetinin verilemediği durumlara ilişkin olarak yol ücreti ödeneceğinin belirtildiğini, davacının işyerindeki servis hizmetine dâhil edilmediğini, toplu taşıma kullanarak işe gidip geldiğini ileri sürerek yol ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak servisten yararlanmak isteyen personelin ikametgah adreslerine en yakın servis noktalarına gelip buradan toplanıp servise bindirildiğini, işverenin tüm işçileri tek tek ikametgahına kadar servisle taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, işçi sayısının mevcudiyetine göre merkez ilçelerde oturanların neredeyse her yerinde servis güzergahı bulunduğunu, toplu iş sözleşmesinin uygulanabilmesi için servisin o bölgeye hiç çıkarılmamış olması gerektiğini, bu nedenlerle talebin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; örnekleri sunulan her 3 toplu iş sözleşmesinin "Servis Hizmeti" başlıklı 74. maddesinde servis araçlarının hangi mesafe ve güzergahlarda çalışacağının makul ölçüler çerçevesinde işveren vekilince belirleneceği, servis hizmetinin verilemediği durumlarda, işçilerin ikametgahlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş ve dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verileceği,

bilet veya bu maksatla toplu taşıma kartı verilememesi durumunda belediyenin rayici üzerinden bedelinin net olarak ödeneceğinin düzenlendiği, Millî Savunma Bakanlığı 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen cevabi yazıda davacının servis planlamasının yapılmadığının bildirildiği, buna göre davacının servis planlamasına dâhil edilmediğinin anlaşıldığı, dolayısıyla davacının yol ücreti alacağı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı ve emsal Yargıtay kararları hep birlikte değerlendirildiğinde,

davacının fiilî çalıştığı gün sayısı esas alınıp işyerine gidiş dönüş için 2 bilet tutarı üzerinden hesaplama yapılıp hüküm kurulmasının isabetli olduğu ancak dava konusu talebin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanması gerekirken mevduat faizi uygulanmış olmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Taleplerin zamanaşımına uğradığını,

2. Personelin işe gidiş-dönüşünü sağlamak amacıyla servis araçları planlandığını, servisten yararlanmak isteyen personelin ikamet adreslerine en yakın servis noktalarına gelip buradan toplanıp işyerine bırakıldığını,

3. Toplu iş sözleşmesi gereğince servis araçlarının hangi mesafe ve güzergahlarda çalışacağının makul ölçüler çerçevesinde işveren vekilince belirleneceğini, dolayısıyla işverenin işçiyi ikametgahına kadar taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını,

4. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinin uygulanabilmesi ve işçiye yol ücreti ödenebilmesi şartının işyerinin hiç servis çıkartmaması olduğunu, işçinin servis noktasına olan mesafeyi gitmek istememesinin veya ikametgah tercihinin işçinin yol parasını hak ettiği anlamına gelmeyeceğini, davacının davalı işyerinin servislerinden faydalandığı için yol ücretine hak kazanamadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden kaynaklı yol ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR