Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/2906 K.2025/4049

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hekimevinde işçi statüsünde çalıştığını, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'dan (6772 sayılı Kanun) kaynaklanan ilave tediye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığının tespit edilmesi gerektiğini, değişen yıllardaki toplu iş sözleşmelerinde farklı hükümlerin yer aldığını, ilave tediyenin yasal ikramiye olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının ödenmeyen bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücreti talep ettiği, davacının çalıştığı Kurumun 6772 sayılı Kanun kapsamında olduğu, taraflar arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilave tediye alacağının hesaplanmasında ilave tediye ödeme tarihindeki işçinin günlük ücreti dikkate alınarak yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu, ilave tediye alacağının ödendiğine dair dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı, davacının ilave tediye ücretine hak kazanmasına rağmen kendisine ilave tediye ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle ıslah dilekçesi de nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Hekimevinde çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında işveren olarak ... ...

Hekimevi göründüğü, davacının çalıştığı işyerinin 6772 sayılı Kanun kapsamında kamu işyeri niteliğinde olduğu, benzer nitelikli işçilerin ilave tediye alacağına hak kazandığına dair emsal yargı kararları birlikte dikkate alındığında Mahkemenin davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı yönündeki kabulünün yerinde olduğu, davanın kısmi dava olarak açıldığı, dava tarihi itibarıyla zamanaşımının gözetildiği, ıslah tarihi itibarıyla dava dilekçesinde talep edilen miktarın içinde kaldığından zamanaşımının esasa etkisi bulunmadığı,

davaya konu talep 6772 sayılı Kanun'dan kaynaklandığından davacının sendika üyesi olması ve/veya dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığının, davacının bu yönde bir talebi de bulunmadığı dikkate alındığında, incelenmesine gerek olmadığı,

yargılama sürecinde somut olarak davacı tarafından aynı alacak için aynı vakıalara dayanılarak açılmış devam eden ve henüz kesinleşmeyen somut bir dosya bilgisi verilmemesi ve davalının bu yönde somutlaştırma yükümlülüğünü yerine getirmemesi karşısında, taraflarca getirilme ile tasarruf ilkeleri dikkate alındığında, derdestlik yönünden genel bir araştırma yapma yükümlülüğünün mahkemeye yüklenemeyeceği,

hükmedilen alacağa arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla faiz işletilmesi ve işletilen faiz türü dikkate alındığında bu yöndeki kabulün de isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Alacağın zamanaşımına uğradığını,

2. Davanın kısmi ya da belirsiz alacak davası olarak açılmasının hatalı olduğunu, derdestlik hususunu Mahkemenin resen gözeterek asgari araştırma yapması gerektiğini,

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamalarda hata bulunduğunu, davacının ilave tediye alacağına hak kazanamayacağını, 01.01.2023-31.12.2023 tarihlerini kapsayan dönemde yapılan toplu iş sözleşmesinde yer alan ilave tediye alacağı düzenlemesi karşısında, Mahkeme kararı ile İdare yerine karar verilmesinin hatalı olduğunu,

4. Davacının kanundan ve sözleşmeden doğan tüm alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, hükmedilen alacağa son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesinin isabetsiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davanın türü, davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanamayacağı, alacağın hesabı ile zamanaşımı ve faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR