Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/3301 K.2025/5468

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı İdarece davacı Şirketler arasında imzalanmış olan sözleşmelerin muvazaalı olduğunun tespitini içeren rapor ile bu rapor sonucunda müvekkilleri aleyhine hükmedilen idari para cezalarının yasaya aykırı bir işlem olduğunu beyanla ............... sayılı inceleme raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; ... (...........) ............Başkanlığının 25.12.2023-9628/.............ve ......... sayılı raporlarının somut ve kanuna uygun tespitler çerçevesinde yazıldığını, hukuka aykırılık bulunmadığını, işyeri kayıtları üzerinde ve çalışanlarla yapılan görüşmeler neticesinde hazırlanan raporun somut verilere dayandığından muvazaalı asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu yönündeki tespitlerde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanık beyanları ile de doğrulandığı üzere, davacılar bünyesinde çalışan işçilerin ... değişmekle birlikte yaptıkları işlerin değişmediği, sunulan vekâletnameler incelendiğinde davacı ...'ın diğer davacılar ... Şirketinin yetkilisi olduğu, davacılar arasındaki ilişkinin işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafın 20.02.2024 tarihinde tebliğ aldığı müfettiş raporlarına karşı süresi içerisinde işbu itiraz davasının açıldığı, bu hâli ile hak düşürücü sürenin geçmediği, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre, Bakanlık müfettişlerince yapılan tespitlerden ayrılmayı gerektirir bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı,

keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması yönündeki taleplerin karşılanmış olması ihtimalinin dosyaya bir yenilik getirmeyeceği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkili ...Firması tarafından yönetim hakkı kapsamında alınan işletmesel karar gereği üretimin hizmet satın alma ve fason işçilik yoluyla sağlanarak devam edilmesine karar verildiğini, 2. İş teftiş müfettişlerince düzenlenen raporun, müfettişlerin yetkisi olmayan konularda hazırlandığını, 3. Mahkemece keşif ve bilirkişi incelemesi taleplerinin değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Bakanlık iş müfettişlerince yapılan inceleme sonucu düzenlenen, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna dair ................. sayılı inceleme raporunun iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR