Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/34 K.2025/2768

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin Gürcistan’daki işyerinde 23.06.2014 - 22.04.2016 tarihleri arasında makine bakım ve tamir ustası olarak net 2.000,00 USD ücret ile çalıştığını, mesai saatlerinin 06.30-19.00 arasında olmasına rağmen davacının çalışmasının haftanın 3-4 günü akşam saat 21.00’e kadar uzadığını, davacının iki haftada bir gün izin kullandığını, dinî bayramların ilk günleri hariç diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini,

davacıya pasaportunun verilmesi karşılığında ibraname ve birçok belgenin imzalatıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili Şirketin davacının Gürcistan'a gitmesine aracılık etmediğini, davacının belirtilen tarihlerde müvekkili firmada çalışmadığını, davacının müvekkili Şirket ile hiçbir hukuki bağının bulunmadığını, dava konusu alacakların davalı Şirketten talep edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, dava dışı... isimli Şirketinin Gürcistan kanunlarına göre kurulan ayrı bir Şirket olduğunu, uyuşmazlığın çözümünde 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27. ve 47. maddeleri uyarınca 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer mevzuatın uygulanamayacağını, Batum Mahkemelerinin yetkili olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli ortadan kaldırma-gönderme kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 23.06.2014-17.11.2015 tarihleri arasında toplam 1 yıl 4 ay 25 gün ve en son aylık net 2.000,00 USD ücretle çalıştığı, Gürcistan İş Kanunu'nda zamanaşımına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ancak Gürcistan Medeni Kanunu'nun 129. ve 130. maddelerinde zamanaşımına ilişkin düzenlemelerin yer aldığı, davanın iş sözleşmesinin fesih tarihinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra açıldığı, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle ve davalı lehine vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça 16.06.2019 tarihinde ibraz edilen cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunulduğu, fesih tarihinin 17.11.2015 olduğu, 29.03.2019-05.04.2019 tarihleri arasındaki arabuluculuk süresi de dikkate alınarak yapılan değerlendirmede dava tarihi olan 06.05.2019 tarihinde, Gürcistan hukukuna göre dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığı, İlk Derece Mahkemesi kararının dosya kapsamına ve emsal kararlara uygun olduğu,

davacı aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesinin yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. İçtihat değişikliğinden önce dava açıldığından uyuşmazlığın çözümünde Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, b. Taraflar arasındaki hukuk seçimi anlaşmasının geçerli olmadığını, sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olduğunu, c. Gürcistan hukukuna göre zamanaşımı nedeniyle davanın reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı, davanın süresinde açılıp açılmadığı ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR