Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/3735 K.2025/8495

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait ... şantiyesinde kalıp ustası olarak 03.05.2018-08.04.2021 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin net 2.000,00 Amerikan doları olduğunu, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, fazla çalışma karşılıklarının ödenmedini, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, somut olayda davacının çalıştığı ülke olan Katar kanunlarının dikkate alınması ve uygulanması gerektiğini, 03.05.2018-08.04.2021 tarihleri arasında yurt dışında kurulu .... Firmasında çalıştığını, ücretinin saatlik 16,43 Katar riyali olduğunu, tüm işçilik alacaklarının ücret bordrolarında gösterilerek ödendiğini, iş sözleşmesini işin bitimi üzerine sona erdiğini, davacıya son dönem ücret bordrosu ile kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Katar İş Kanunu’nun 10. maddesinde davacının alacak taleplerinin iş sözleşmesi feshinden 1 yıl sonra zamanaşımına uğrayacağının belirlendiği, davalı tarafın da zamanaşımı def'ini ileri sürdüğü, davacının iş sözleşmesinin 08.04.2021 tarihinde sona erdiği ve işbu davanın 16.03.2023 tarihinde açıldığı dikkate alındığında taleplerin Katar İş Kanunu hükümlerine göre zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı lehine vekâlet ücretine ve davalı lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince yabancılık unsuru bulunan uyuşmazlığa ilgili ülke hukukunun öngördüğü mevzuat hükümlerinin uygulanması suretiyle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine davalının istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Anayasa Mahkemesinin iptal kararına göre uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, 2. Katar mevzuatının da yanlış uygulandığını, 3. İlk Derece Mahkemesince talep artırım dilekçesi için süre verilmediğini, 4. İçtihat değişikliği nedeniyle aleylerine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini ileri sürmüitür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, uygulanacak hukuk ve davaya konu alacak taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ile davacı aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilip hükmedilmeyeceği hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,