Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4139 K.2025/7081

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 14.04.2016 tarihinde sona eren davacının, kabul edilen ve temyize konu edilen toplam alacak 12.333,40 USD olup karar tarihindeki ... Bankası efektif satış kuru üzerinden TL'ye çevrilmekle hesaplanan bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin yurtdışı şantiyelerinde 2004-2016 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, işyerinde her gün 08.00-19.00 arasında haftanın 3 gününde 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, bir pazar dinlenip bir pazar çalıştığını, dinî bayramların ilk iki günü ve yılbaşı tatilinde çalışmadığını, diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işçi ücretlerinin Türk lirası üzerinden ödendiğini, USD olarak talep edilen alacaklara ve döviz kuruna itiraz ettiklerini, davacının bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının son ücretinin aylık 2.500,00 USD olduğu, hazırlanan hukuka uygun ve denetime elverişli bilirkişi ek raporundaki hesaplamaların doğru ve yerinde olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin dava dilekçesinde, ücretinin 2.500,00 USD olduğunu beyan ettiği, tanıkların da davacının iddiasını doğruladığı ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarına göre hesaplama yapıldığı kabul edilmesine rağmen belirtilen ücretin brüt olduğu bu ücret netleştirirken hata yapıldığı,

ücret bordrolarında 2014 döneminde ücretin brüt 2.200,00 USD olduğu bu kapsamda yeniden hesap yapılması gerektiği, davacının tanık olarak dinlendiği başka bir işçinin dosyasındaki beyanı dikkate alındığında servis ve yemek ücretinin davacının çıplak ücretine eklenmemesinin gerektiği, davacının hafta tatili çalışmalarının tanık beyanlarıyla ispatlandığı, tanıkların hizmetlerinin davacının dönemini kapsadığı, bu kapsamda hafta tatili alacağına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ulusal bayram ve genel alacağı talebinin ise zaten reddedildiği,

ancak dosyaya sunulan duruşma tutanağında davacının tanık olarak başka bir işçinin dosyasında verdiği beyanlar dikkate alındığında davacının açıkça "fazla çalışma ücretlerini alıyorduk" şeklindeki bağlayıcı beyanı nedeniyle fazla çalışma ücreti talebinin reddinin gerektiği bu kapsamda davalı vekilinin istinaf itirazının yerinde olduğu hesaplamanın USD üzerinden yapılmasında ise bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün dosya kapsamına uygun olmadığı, b. Davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanları dikkate alınarak fazla çalışma alacağının reddinin ve giydirilmiş ücretine yol ve yemek eklenmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekilinin temyiz istemi miktar itibarıyla kesinlik sınırı altında kaldığından temyiz nedenlerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ücretinin doğru belirlenip belirlenmediği ile davacının tanık olarak başka bir işçinin dosyasındaki beyanlarının davacı açısından bağlacı olup olmadığı olmadığı hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden