Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/421 K.2025/3429

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.04.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2005-2015 yılları arasında davalı işyerinde mekanik tesisat formeni olarak 2.250,00 USD ücretle çalıştığını, haftanın 7 günü sabah 07.00'den akşam 19.00-20.00 saatlerine kadar çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve hukuka aykırı şekilde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, aylık 2.250,00 USD ücretle çalıştığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının aralıklı olarak çalışmasının söz konusu olduğunu, önceki dönemlerde kıdem tazminatını hak ettiğini ispat etmek zorunda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile; davalı işveren tarafından feshin haklı nedenle yapıldığının ispat edilemediği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, aylık net 2.250,00 USD ücret aldığı, tanıkların beyanlarına göre davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, davacının bakiye yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığı, ayda iki hafta tatilinde, dinî bayramların bir günü dışındaki tüm dinî bayramlarda ve resmî tatillerde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararı ile davacının dört haftanın ikisinde haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış olmakla tanık beyanları ile ispat edilen çalışma yönünden indirim uygulanmasının usul ve kanuna uygun olduğu, vekâlet ücretinin reddedilen miktarı geçemeyeceği, reddedilen miktara göre vekâlet ücretinin hatalı olduğu, davalı işveren tarafından feshin haklı nedenle yapıldığının ispat edilmediği,

davacı tanıklarının davacının işyerinde sürekli olarak 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün çalışmasının 2 saat uzadığını, iki haftada bir pazar dinlendiklerini, işyerinde tüm genel tatil günlerinde çalışmanın devam ettiğini, dinî bayramlarda bir gün izin kullandığını beyan ettikleri, tanıkların beyanları doğrultusunda yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının isabetli olduğu, faiz türünün hatalı olarak kabul edildiği gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davacının hafta tatili ücreti alacağının günlük ücretinin 1,5 katı üzerinden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma doğrultusunda resen hesaplanan hafta tatili alacağı hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının tüm alacaklarının zamanaşımına uğradığını,

2. Davacının davalı Şirket bünyesindeki çalışmalarının birleştirilmesinin mümkün olmadığını,

3. Davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı şekilde sona erdiğinden bu taleplerin reddi gerektiğini,

4. Kıdem tazminatının yabancı para biriminden talep edilemeyeceğini,

5. Davacının ücretinin bordrolarda belirtilen tutar kadar olduğunu,

6. Davacının ücretine 200,00 USD sosyal yardım dâhil edilerek giydirilmiş ücret hesaplanmasının hatalı olduğunu,

7. Davacı ile fiilen birlikte çalışması bulunmayan, farklı göreve sahip olan tanık beyanları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kabul edilmesinin hatalı olduğunu,

8. İndirim oranının düşük olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hafta tatili alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR