Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4222 K.2025/7837

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar ... ile Tasfiye Hâlinde ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ve davalılar ... vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.10.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan ...'ye bağlı diğer davalı Şirketlerin oluşturduğu iş organizasyonu kapsamında ...'da çalıştığını, davalı Şirketler arasında organik bağ bulunduğunu, ... Planının davalı işverenlerce son olarak 8 hafta çalışma yapıp 2 haftalığına Türkiye'ye dönmesi şeklinde olduğunu, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, haftanın yedi günü ulusal bayram ve genel tatil günleri dâhil çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, son aya ilişkin ücret alacağının ve tüm süreye ilişkin asgari geçim indirimi alacağının bulunduğunu belirterek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirketlere husumet yöneltilemeyeceğini, davacının yabancı Şirket iştiraki personeli olduğunu, davalı ... ile bağlantısının olmadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, hak etmiş olduğu tüm işçilik alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, ödenmemiş ücret alacağı bulunmadığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma karşılığı 2 aylık dönem için 16 gün izin verilmek suretiyle serbest zaman kullandırıldığını, yurda giriş ve çıkış yaptığını, yapılan fazla ödemelerin mahsup edilmesi gerektiğini, yurt dışında çalışan işçilerin asgari geçim indirimi alacağı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... ve ...'nin aleyhindeki dava bakımından, davanın husumetten reddi gerektiği, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili çalışması yaptığı hususunun tanık anlatımları ile ispatlandığı, yurt dışında çalıştırılan davacının ücretinin gelir vergisine tâbi olmadığı, bu nedenle asgari geçim indiriminden faydalanmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında serbest zaman kullanımına ilişkin yazılı bir başvuru veya belge bulunmadığı, bu bağlamda fazla çalışma ücret alacağı hesabında hata bulunmadığı, dosya içeriğine göre; fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden davacı işçinin bu iddialarını tanık beyanları ile ispatladığı,

davacının yurt dışındaki çalıştığı süreler dikkate alınarak yapılan hesaplamada hata bulunmadığı, Türkiye’de çalışma olmaksızın geçirilen günler için yapıldığı savunulan ödemelerin fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına istinaden yapılmadığı, mahsup işlemi yapılmadan sonuca gidilmesinin dosya içeriğine uygun olduğu,

hafta tatili alacağı bakımından işyerinde uygulanan çalışma sistemi kapsamında yurt içinde geçen süreler için hafta tatili düşümünü içerir hesaplama yapılması gerektiği, işçinin toplu olarak izin kullandığı dönemde çalışması karşılığı olmayan 1 yevmiye tutarındaki ücretin de davacıya ödendiği dikkate alındığında davacıya sadece 0,5 yevmiyesi kadar ödeme yapılması gerektiği,

husumet yokluğu sebebi ile verilen ret vekâlet ücretinin takdirinde talep artırım dilekçesi içeriğinin gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın davalılar ... ile ... yönünden husumet yokluğundan reddine, ... ve ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Bölge Adliye Mahkemesince hafta tatillerinin toplu kullandırıldığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu,

b. Emsal dava dosyalarında da hafta tatilinin toplu kullandırılmadığının kabul edilmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa ilişkin hukuki mütalaa alındığını, mütalaada mahsup ve denkleştirme hususlarının dikkate alınması gerektiğinin belirtildiğini,

b. Davacıya Türkiye'de çalışma karşılığı olmaksızın geçirilen günlere karşılık ödenen bedelin hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından mahsup edilmesi gerektiğini,

c. ... Planı izninin işçinin kesintisiz olarak çalışması karşılığında yapmış olduğu fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarına karşılık yapılan bir düzenleme olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar ... ve ...vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacının davalı işyerinde ... Planı çerçevesinde çalıştığı, 8-10-12 haftalık çalışma süresinden sonra 2 haftalık ücretli izne hak kazanacağının belirlendiği anlaşılmaktadır. Davalı taraf davacının Türkiye'de olduğu dönemlerde fazla çalışma karşılığı serbest zaman kullandığını savunmuş ise de dosya kapsamı, emsal dosyalar ve davacının fazla çalışması karşılığı serbest zaman kullanmak istediğine ilişkin yazılı başvurusu bulunduğunun ispatlanamadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince bu ücretli izinlerin serbest zaman olarak kabul edilmemesi yerindedir.

Ne var ki yukarıda yapılan açıklama ve tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, iş sözleşmesi, tanık beyanları ve Dairemizin emsal kararları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacının Türkiye'de bulunduğu dönemlerin toplu hafta tatili kullandırma kapsamında da olmadığı anlaşılmış olup davacının ... Planı kapsamında yıllık ücretli izinde olduğu kabul edilerek buna göre hafta tatili alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR